Mario Neta - El Cuarteto de Nos

Voy por la ruta en mi camioneta blanca

Está un poco vieja, pero todavía arranca

Y subo la radio a un volumen intenso

A veces, prefiero no escuchar lo que pienso

Y un tipo hablando con lenguaje complicado

Dice que sólo queremos estar ocupados

Para no ver la realidad ni la vida tal cual es

Y que hay que terminar con tanta estupidez

Todo demanda nuestra participación

Las marcas, las redes o la televisión

Pseudo-actividades que nos atan y condenan

Para satisfacer voluntades ajenas

¡Y el último en quedar que apague la luz!

(La-la-la, la-la-la) Y yo sigo acelerando

(La-la-la, la-la-la) Pero no tengo apuro

Trabajando duro, ganando el dinero

Y comprar lo que no sé si necesito pero quiero

Y cada mañana, siempre me pregunto

Por qué el despertador quiere gritarme:

«¡Dale, Mario Neta, son las siete, levantate!»

Freno, arranco

En la radio hay un aviso que me pide que le pida plata a un banco

Y bueno, quizás un préstamo no viene mal

Justo estaba yendo al mall para ver qué puedo comprar

Terminó la tanda y el tipo sigue hablando

Y va filosofando sobre el mal que nos va hundiendo

Estamos queriendo humo, y humo nos están vendiendo

Y como estamos durmiendo el alma nos están robando

Felicidad enlatada para un mundo infeliz

Puro barniz, todo se consume rápido y sin bizz

Esta sociedad es como un pelo sin frizz

¡Si en marzo es novedad, es viejo en abril!

(La-la-la, la-la-la) Y yo sigo acelerando

(La-la-la, la-la-la) Pero no tengo apuro

Trabajando duro, ganando el dinero

Y comprar lo que no sé si necesito pero quiero

Y cada mañana, siempre me pregunto

Por qué el despertador quiere gritarme:

«¡Dale, Mario Neta, son las siete, levantate!»

«Se nos va la tanda y continuamos con el sonido bestial del Cuarteto de Nos»

¿Me habla a mí?

¿Este tipo me habla a mí?

¿Será que no entendí?

¿Será que me perdí?

¿Y?

¿Para qué me voy a complicar?

¿Para que me voy a cuestionar, si soy feliz así?

Sé que el silencio es a veces violento

Pero estoy dudando si no será necesario

Escuchar un poco más lo que pienso

Y apagar un rato la radio

«En el día de hoy, producción de bienes improductivos, capacitación de diógenes

mediáticos, control de obsolescencia planificada, y seguimos con el coro»

(La-la-la, la-la-la) Y yo sigo acelerando

(La-la-la, la-la-la) Pero no tengo apuro

Trabajando duro, ganando el dinero

Y comprar lo que no sé si necesito pero quiero

Y cada mañana, siempre me pregunto

Por qué el despertador quiere gritarme:

«¡Dale, Mario Neta, son las siete, levantate!»

Ik ga de weg op in mijn witte busje

Het is een beetje oud, maar het begint nog steeds

En ik zet de radio op een intens volume

Soms luister ik liever niet naar wat ik denk

En een man die in ingewikkelde taal praat

Zegt dat we gewoon bezig willen zijn

Om de werkelijkheid of het leven niet te zien zoals het is

En dat we met zoveel domheid moeten eindigen

Alles vraagt ​​om onze deelname.

Merken, netwerken of televisie

Pseudo-activiteiten die ons binden en veroordelen

Om aan de wensen van anderen te voldoen

En de laatste die nog over is om het licht uit te doen!

(La-la-la, la-la-la) En ik blijf te hard rijden

(La-la-la, la-la-la) Maar ik heb geen haast

Hard werken, geld verdienen

En koop wat ik niet weet of ik het nodig heb, maar ik wil

En elke ochtend vraag ik me altijd af

Waarom de wekker tegen me wil schreeuwen:

"Kom op, Mario Neta, het is zeven uur, opstaan!"

Ik rem, ik start

Er is een bericht op de radio dat me vraagt ​​een bank om geld te vragen

En tja, misschien is een lening niet slecht

Ik ging net naar het winkelcentrum om te zien wat ik kan kopen

De batch is voorbij en de man praat nog steeds

En hij filosofeert over het kwaad dat ons doet zinken

We willen rook, en rook verkopen ze ons

En aangezien we slapen, wordt onze ziel gestolen

Ingeblikt geluk voor een ongelukkige wereld

Pure lak, alles is snel en zonder bizz geconsumeerd

Deze samenleving is als een haar zonder kroezen

Als het in maart nieuw is, is het in april oud!

(La-la-la, la-la-la) En ik blijf te hard rijden

(La-la-la, la-la-la) Maar ik heb geen haast

Hard werken, geld verdienen

En koop wat ik niet weet of ik het nodig heb, maar ik wil

En elke ochtend vraag ik me altijd af

Waarom de wekker tegen me wil schreeuwen:

"Kom op, Mario Neta, het is zeven uur, opstaan!"

«De tanda gaat weg en we gaan verder met het beestachtige geluid van de Cuarteto de Nos»

Ik spreek tegen mezelf?

Praat deze man tegen mij?

Zou het kunnen dat ik het niet begreep?

Kan het zijn dat ik verdwaald ben?

J?

Waarom ga ik het mezelf moeilijk maken?

Waarom zou ik mezelf afvragen, als ik zo gelukkig ben?

Ik weet dat stilte soms gewelddadig is

Maar ik twijfel of het niet nodig zal zijn

Luister een beetje meer wat ik denk

En zet de radio even uit

"Vandaag de dag, productie van onproductieve goederen, training van diogenes

media, controle op geplande veroudering, en we gaan verder met het refrein»

(La-la-la, la-la-la) En ik blijf te hard rijden

(La-la-la, la-la-la) Maar ik heb geen haast

Hard werken, geld verdienen

En koop wat ik niet weet of ik het nodig heb, maar ik wil

En elke ochtend vraag ik me altijd af

Waarom de wekker tegen me wil schreeuwen:

"Kom op, Mario Neta, het is zeven uur, opstaan!"