Lobisomem - Djavan

Pelo vento frio que comeou a bater

Pela paz interior do gado

Descuidado caiu do cu um pingo,

Vai chover

Sou um bicho perdido

Um der acuado num canto do abrigo

Um lobisomem…

Adorada distante noite escura

Onde Deus se flagra imaginando:

Oh !

que dor me d de ver a terra se ferrar

T no ndio, no grego,

Na pele do mundo

A mancha envenenada do cime

Assisto tudo sem ver,

Sem interesse maior

Vivo longe de casa

E nunca pensei em voltar

Assisto tudo sem crer.

Nada me toca

Dia triste, quantos ais

Onde estais meu amor?

Com quem mais posso

Pensar no esplendor

Dia triste, dor a mais

Esplendor que se desfaz

Noutros ais

Quando se sofre de amor.

Door de koude wind die begon te slaan

Voor de innerlijke rust van het vee

Achteloos viel er een druppel uit de lucht,

Zal regenen

Ik ben een verloren dier

Een der in het nauw gedreven in een hoek van de schuilplaats

Een weerwolf…

Geliefde verre donkere nacht

Waar God zich betrapte op:

Oh!

wat een pijn om de aarde te zien verknoeien

T indisch, in het Grieks,

Op de huid van de wereld

De vergiftigde vlek van cime

Ik kijk naar alles zonder te zien,

geen grotere interesse

Ik woon ver van huis

En ik heb er nooit aan gedacht om terug te komen

Ik kijk het allemaal vol ongeloof aan.

niets raakt me

Trieste dag, hoeveel?

Waar ben je mijn liefste?

met wie kan ik anders

Denk aan de pracht

Droevige dag, meer pijn

pracht die vervaagt

in andere ellende

Als je last hebt van liefde.