Avô - Djavan

E se eu para de tomar pra sempre sundae

E não amar Lévi-Strauss em seu enleio

Se eu achar «démodé», quem serei?

E se tiver tudo chato e o céu for feio

E eu decido que Chopin, não solfejarei

Se eu fizer um ar «blazé», quem serei?

Quando eu for saberei.

Como eu era um homem longe do que sou

Preocupado em me mostrar capaz…

Nem que eu queria, hoje posso ser tal rapaz

Não sou mais, não sou mais, não sou mais

Não sou mais enfim

Nem mesmo o que eu serei, sou

Não sou mais, não sou mais.

E no balaio da construção de m homem

Revejo os moldes e as massas que eu já usei

Pois viver é reviver, hoje eu sei

Que eu for, já encontrei

E de quebra a experiência me ensinou:

É preciso juventude para que me torne avô

É preciso juventude

Quem me dera tê-la intacta a coada era

Como uma flor

Que algum dia, alguém espera em outra porta

Que o futuro preparou.

Wat als ik voor altijd stop met het drinken van een ijscoupe?

En niet om Lévi-Strauss lief te hebben in zijn verstrikking

Als ik «démodé» vind, wie zal ik dan zijn?

En als alles saai is en de lucht lelijk

En ik besluit dat Chopin niet zal zingen

Als ik een "blazé" look doe, wie zal ik dan zijn?

Als ik ga, zal ik het weten.

Hoe ik een man was, ver van wat ik ben

Bang om te laten zien dat ik capabel ben...

Zelfs als ik het zou willen, kan ik vandaag zo'n jongen zijn

Ik ben niet meer, ik ben niet meer, ik ben niet meer

Ik ben niet eindelijk

Zelfs niet wat ik zal zijn, ik ben

Ik ben niet meer, ik ben niet meer.

En in de mand van een mannenconstructie

Ik bekijk de vormen en het deeg dat ik al heb gebruikt

Want leven is herbeleven, vandaag weet ik het

Dat ik ga, heb ik al gevonden

En het doorbreken van de ervaring leerde me:

Er is jeugd nodig om opa te worden

Er is jeugd voor nodig

Ik wou dat ik het intact en gespannen had, het was

als een bloem

Dat er op een dag iemand bij een andere deur wacht

Dat de toekomst heeft voorbereid.