Klein - Die Strafe

Wann hab ich das letzte Mal geweint

Ist es mir zuwider auch mal unglücklich zu sein

Ich bin wohl zu verletzlich, wie es scheint

Und glaub’s zu kontrollieren, doch es holt mich wieder ein

Und glaub’s zu kontrollieren, doch es holt mich immer ein

Und glaub’s zu kontrollieren, doch dann bin ich wieder klein

Manchmal höre ich mich, doch ich versteh mich selber nicht

Manchmal sehe ich mich, doch das ist nicht mein Gesicht

Diese Sätze, sie sind nicht so parat

Dieses Wort, es fällt mir nicht ein

Bin nur noch passiv, verlassen und klein

Kann ohne dich nicht mehr derselbe sein

Dann denke ich immer an früher

Und ich weiß, je besser je eher

Hab ich ein klares Ziel

Ich will doch gar nicht viel

Manchmal ist es besser zu schweigen

Manchmal ist es besser noch etwas zu bleiben

Du weißt, das Leben ist doch nur ein Spiel

Ich will doch gar nicht viel

Doch schon am Morgen, ein Hauch von Unsterblichkeit

Dieses Wohlgefühl, das mir Flügel verleiht

Angemessen, angespasst, das Selbstbewusstsein ausgeprägt

Vielleicht etwas überheblich, doch das ist es nicht was zählt

Denn nur mit dir, fühl ich mich sicher

Bin nicht verlassen, bin nicht mehr allein

Denn das Leben eines Menschen hat viele Gesichter

Und schon morgen werde ich wieder anders sein

Und schon bald bin ich wieder klein

Wanneer heb ik voor het laatst gehuild?

Is het tegen mij om soms ongelukkig te zijn?

Ik denk dat ik te kwetsbaar ben, zo lijkt het

En geloof het te beheersen, maar het haalt me ​​weer in

En denk dat ik het onder controle heb, maar het haalt me ​​altijd in

En denk dat ik het onder controle heb, maar dan ben ik weer klein

Soms hoor ik mezelf, maar versta ik mezelf niet

Soms zie ik mezelf, maar dat is niet mijn gezicht

Deze zinnen, ze zijn nog niet zo klaar

Ik kan niet op dat woord komen

Ik ben alleen maar passief, verlaten en klein

Het kan niet hetzelfde zijn zonder jou

Dan denk ik altijd aan vroeger

En ik weet hoe beter hoe eerder

Heb ik een duidelijk doel?

Ik wil niet veel

Soms is het beter om te zwijgen

Soms is het beter om wat langer te blijven

Je weet dat het leven uiteindelijk maar een spel is

Ik wil niet veel

Maar al in de ochtend, een vleugje onsterfelijkheid

Dit gevoel van welzijn dat me vleugels geeft

Passend, aangepast, het zelfvertrouwen uitgesproken

Misschien wat arrogant, maar dat is niet wat telt

Want alleen bij jou voel ik me veilig

Ik ben niet verlaten, ik ben niet meer alleen

Omdat het menselijk leven vele gezichten heeft

En morgen ben ik weer anders

En binnenkort ben ik weer klein