Here We Go Again - Dave Stewart, The Spiritual Cowboys

I once knew a pony

Whose name was Survival

He died in the winter of a happy revolution

There were militant marches

Over his dead body

Children were crying and begging for mercy

One

Here we go again

Two

Here we go again

We’re all gonna be history

Three

Here we go again

She’s turning and turning, our American Sister

Hands full of arrows and paperback bibles

Like a boxing hero

She stands in the ashes

The voice of Martin Luther

Through the radio flashes

One

Here we go again

Two

Here we go again

We’re all gonna be history

Three

Here we go again

Oh here we go again

Black snow in the fields again

But tell me where is the friendship train?

It’s been a long time coming

I once knew a pony

Name was religion

Head full of hatred and misguided morals

He was blinded from reading

Worn out and bleeding

But he’ll never give in, no

Till the day he stops breathing

Devil in the kitchen and the clock strikes nine

His words are spoken in a voice sublime

Apocalypse then and misery now

Nothing you do is going to work anyhow boy

One

Here we go again

Two

Here we go again

We’re all gonna be history

Three

Here we go again

Ik heb ooit een pony gekend

Wiens naam was Survival

Hij stierf in de winter van een gelukkige revolutie

Er waren militante marsen

Over zijn lijk

Kinderen huilden en smeekten om genade

Een

Daar gaan we weer

Twee

Daar gaan we weer

We worden allemaal geschiedenis

Drie

Daar gaan we weer

Ze draait en draait, onze Amerikaanse zuster

Handen vol pijlen en paperbackbijbels

Als een boksheld

Ze staat in de as

De stem van Martin Luther

Door de radioflitsen

Een

Daar gaan we weer

Twee

Daar gaan we weer

We worden allemaal geschiedenis

Drie

Daar gaan we weer

Oh hier gaan we weer

Weer zwarte sneeuw in de velden

Maar vertel me waar is de vriendschapstrein?

Het is al lang geleden

Ik heb ooit een pony gekend

Naam was religie

Hoofd vol haat en misplaatste moraal

Hij was verblind door het lezen

Versleten en bloeden

Maar hij zal nooit toegeven, nee

Tot de dag dat hij stopt met ademen

Duivel in de keuken en de klok slaat negen

Zijn woorden worden uitgesproken met een sublieme stem

Apocalyps toen en ellende nu

Niets wat je doet, gaat hoe dan ook werken jongen

Een

Daar gaan we weer

Twee

Daar gaan we weer

We worden allemaal geschiedenis

Drie

Daar gaan we weer