Sans Importance - Charles Aznavour

Du bist so komisch anzusehen, denkst du vielleicht das find ich schn?

Wenn du mich gar nicht mehr verstehst und mir nur auf die Nerven gehst

Ich trinke schon die halbe Nacht und hab mir dadurch Mut gemacht

Um dir heut endlich zu gestehn: «Ich kann dich einfach nicht mehr seh’n!

Mit deiner schlampigen Figur gehst du mir gegen die Natur.»

Mir fllt bei dir nichts and’res ein, als Tag und Nacht nur brav zu sein

Seit Wochen leb ich neben dir und fhle gar nichts neben mir

Nur dein Geschwtz so leer und dumm — Ich habe Angst das bringt mich um

Ja, frher warst du lieb und schn

Du lsst dich geh’n!

Du lsst dich geh’n!

Du bildest dir doch wohl nicht ein, du knntest reizvoll fr mich sein

Mit deinen unbedeckten Knien, wenn deine Strmpfe Wasser zieh’n

Du lufst im Morgenrock herum, ziehst dich zum Essen nicht mal um

Dein Haar, da baumeln kreuz und quer, die Lockenwickler hin und her

Und schiefe Hacken obendrein — wie fiel ich nur auf so was rein?

Vor meinen Freunden gibst du an und stellst mich hin als Hampelmann

Das bringt mich nachts, sogar im Traum, im tiefen Schlaf noch auf den Baum

Ich hab gedacht, du hast mich lieb, als ich fr immer bei dir blieb

Wenn du nur still wrst, das wr schn

Du lsst dich geh’n!

Du lsst dich geh’n!

Bei Tag und Nacht denk ich daran, ob das nicht anders werden kann

Du bist doch schliesslich meine Frau, doch werd ich nicht mehr aus dir schlau

Zeig mir doch, dass du mich noch liebst, wenn du dir etwas Mhe gibst

Mit einem kleinen Lcheln nur und tu auch was fr die Figur!

Dann htt ich wieder neuen Mut und alles wrde wieder gut

Sei doch ein bichen nett zu mir, damit ich dich nicht ganz verlier

Denk an die schne Zeit zurck, die Liebe auf den ersten Blick

Wie ich am Abend zu dir kam und dich in meine Arme nahm

An meinem Herzen, das wr schn, da lass dich geh’n!

Da lass dich geh’n!

Je bent zo grappig om naar te kijken, denk je dat ik dat misschien leuk vind?

Als je me niet meer begrijpt en me op de zenuwen werkt

Ik heb de halve nacht gedronken en het gaf me moed

Om vandaag eindelijk aan je toe te geven: "Ik kan je gewoon niet meer zien!

Met je slordige figuur ga je tegen de natuur in."

Ik kan niets anders met je te maken hebben dan dag en nacht goed zijn

Ik woon al weken naast je en ik voel niets naast me

Alleen je gebabbel zo leeg en stom - ik ben bang dat het me doodt

Ja, je was lief en mooi

Je laat je gaan!

Je laat je gaan!

Je denkt toch niet dat je aantrekkelijk voor me zou kunnen zijn

Met je knieën onbedekt als je kousen water aanzuigen

Je rent rond in je kamerjas, je verandert niet eens voor het avondeten

Je haar bungelt alle kanten op, de krulspelden heen en weer

En kromme hakken om op te starten - hoe ben ik daarvoor gevallen?

Je pronkt voor mijn vrienden en maakt van mij een springertje

Dat brengt me 's nachts de boom in, zelfs in dromen, in diepe slaap

Ik dacht dat je van me hield toen ik voor altijd bij je bleef

Als je gewoon je mond zou houden, zou dat fijn zijn

Je laat je gaan!

Je laat je gaan!

Dag en nacht denk ik na of het niet anders kan

Je bent tenslotte mijn vrouw, maar ik kan je niet meer begrijpen

Laat me zien dat je nog steeds van me houdt als je je best doet

Met een kleine glimlach en doe ook iets voor het figuur!

Dan zou ik weer moed hebben en zou alles weer in orde zijn

Wees een beetje aardig voor me, zodat ik je niet helemaal kwijtraak

Denk terug aan de goede tijden, liefde op het eerste gezicht

Hoe ik 's avonds naar je toe kwam en je in mijn armen nam

Op mijn hart, dat zou mooi zijn, laat je gaan!

Daar ga je!