I Drink - Charles Aznavour

I drink to drive away all the years I have hated

The ambitions frustrated that no longer survive

I drink day after day to the chaos behind me

As I drink to remind me that I still am alive

So I give you a toast to the endless confusions

To the lies and delusions that have swallowed my life

Yes I give you a toast to the wine and the roses

To the deadly cirrhosis that can cut like a knife

I drink to catch a gleam of the love we degraded

Of a life that has faded like a vanishing moon

I drink, as in a dream, to my waning desire

To the passionate fire that has burned out too soon

I drink and I drown in a promise you made me

All the times you betrayed me in your anger and spite

When you took to the town and when you looked for the action

When you took satisfaction like a whore in the night

I drink to make believe that my life is worth living

That the Gods are forgiving at the end of the day

I drink because I grieve for the dreams when we started

For the innocent hearted who got lost on the way

For the children unborn and their dead phantom faces

For our sterile embraces in the tomb of your bed

I drink and I mourn for the harvest that failed

For the ship that has sailed and the hope that is dead

I drink to find the place where the darkness can hide me

Till the terror inside me can at last disappear

I drink to my disgrace until oblivion claims me

Till there’s nothing that shames me, till I’m blind to my fear

Yes I drink till I burst in my own degradation

Till the edge of damnation that is waiting below

Yes I drink with a thirst that destroys and depraves me

Engulfs and enslaves me and will never let go

I drink until I’m lost and the street is my hideout

Where I hope and I cry out until I’m gasping for breath

I drink to count the cost of a life I despair for

Until God hears my prayer for the compassion of death

So I spit out my bile at the Gods who demean us

At the silence between us, at the love none can save

For a life that is vile, for a soul that is ailing

For a body that’s failing as it heads for the grave

I drink without a care

I drink because I must

I drink to my despair

I drink to your disgust

I drink, drink, drink, my God I drink

Yes I drink

Ik drink om weg te rijden al die jaren die ik heb gehaat

De gefrustreerde ambities die niet langer overleven

Ik drink dag in dag uit op de chaos achter me

Terwijl ik drink om me eraan te herinneren dat ik nog leef

Dus ik proost op de eindeloze verwarringen

Op de leugens en waanideeën die mijn leven hebben opgeslokt

Ja, ik proost op de wijn en de rozen

Aan de dodelijke cirrose die kan snijden als een mes

Ik drink om een ​​glimp op te vangen van de liefde die we hebben vernederd

Van een leven dat vervaagd is als een verdwijnende maan

Ik drink, als in een droom, op mijn tanende verlangen

Op het hartstochtelijke vuur dat te vroeg is gedoofd

Ik drink en ik verdrink in een belofte die je me hebt gedaan

Al die keren dat je me verraadde in je woede en wrok

Wanneer je naar de stad ging en wanneer je de actie zocht

Toen je voldoening nam als een hoer in de nacht

Ik drink om te laten geloven dat mijn leven de moeite waard is om te leven

Dat de goden aan het eind van de dag vergevensgezind zijn

Ik drink omdat ik treur om de dromen toen we begonnen

Voor de onschuldige harten die onderweg verdwaalden

Voor de ongeboren kinderen en hun dode spookgezichten

Voor onze steriele omhelzingen in het graf van je bed

Ik drink en ik rouw om de mislukte oogst

Voor het schip dat is gevaren en de hoop die dood is

Ik drink om de plek te vinden waar de duisternis me kan verbergen

Tot de terreur in mij eindelijk kan verdwijnen

Ik drink tot mijn schande totdat de vergetelheid me opeist

Totdat er niets is dat me beschaamt, totdat ik blind ben voor mijn angst

Ja, ik drink tot ik in mijn eigen degradatie barst

Tot de rand van de verdoemenis die hieronder wacht

Ja, ik drink met een dorst die me vernietigt en verdort

Overspoelt en maakt me tot slaaf en zal nooit meer loslaten

Ik drink tot ik verdwaald ben en de straat mijn schuilplaats is

Waar ik hoop en ik schreeuw tot ik naar adem snak

Ik drink om de kosten te tellen van een leven waar ik naar wanhoop

Totdat God mijn gebed om het medeleven van de dood hoort

Dus ik spuug mijn gal uit naar de goden die ons vernederen

Bij de stilte tussen ons, bij de liefde die niemand kan redden

Voor een leven dat verachtelijk is, voor een ziel die ziek is

Voor een lichaam dat faalt terwijl het op weg is naar het graf

Ik drink zonder zorgen

Ik drink omdat het moet

Ik drink tot mijn wanhoop

Ik drink tot je walging

Ik drink, drink, drink, mijn God ik drink

Ja ik drink