Désintoxication - Charles Aznavour

J’ai vu le fond de mes angoisses, lorsque l’amour m’a oublié

J’ai souffert et de guerre lasse, j’ai bu pour ne plus y penser

Dans le malheur on se surpasse, on puise ses forces où l’on peut

Le vin guérit, l’alcool efface, les jours gris qu’il repeint de bleu

Peu à peu, j’ai perdu la face et ma dignité d'être humain

Mon corps est devenu carcasse, ma belle santé a fait place

À un tremblement de mes mains

Lorsque je voyais dans la glace, ma pauvre gueule aux yeux hagards

Je me faisais une grimace et tournait le dos au miroir

J’ai connu cette peur qui glace, recroquevillé sur mon lit

Lorsque des rats et des rapaces venaient m’attaquer chaque nuit

Ma vie avait perdu ma trace, jusqu’au jour où tu es venu

Pour me tirer de mon impasse, disant que rien n'était perdu

Dans les mains fortes et tenaces, de ces hommes de blancs vêtu

Pour toi, pour nous, j’ai bu en masse

J’ai bu jusqu'à en crier grâce, jusqu’au dégout, jusqu’au refus

Puis enfin j’ai refait surface, reprenant ma vie au grand jour

Et mon cœur a repris sa place

Auprès de ton cœur, mon amour

Ik zag de bodem van mijn angst, toen de liefde me vergat

Ik leed en was de oorlog moe, ik dronk om er niet meer aan te denken

Bij ongeluk overtreffen we onszelf, we putten kracht waar we kunnen

Wijn geneest, alcohol wist uit, de grijze dagen kleurt het blauw opnieuw

Geleidelijk verloor ik mijn gezicht en mijn waardigheid als mens

Mijn lichaam is een karkas geworden, mijn mooie gezondheid heeft het begeven

Om een ​​hand te schudden

Toen ik in de spiegel mijn arme, wilde ogen zag...

Ik trok een gezicht en draaide mijn rug naar de spiegel

Ik kende deze angst die bevriest, opgerold op mijn bed

Toen ratten en roofvogels me elke nacht kwamen aanvallen

Mijn leven was de weg kwijt, tot de dag dat jij kwam

Om me uit mijn impasse te halen, zeggend dat er niets verloren was

In de sterke en vasthoudende handen van deze in het wit geklede mannen

Voor jou, voor ons, heb ik veel gedronken

Ik dronk tot ik schreeuwde om genade, tot walging, tot weigering

Toen kwam ik eindelijk boven en hervatte mijn leven op klaarlichte dag

En mijn hart nam zijn plaats in

Dicht bij je hart, mijn liefste