Buvons - Charles Aznavour

Tant que l’on vit, que l’on respire, faisons fi de ce qu’on peut dire

Jusqu'à la folie, le délire, amis buvons !

Au corps des femmes adultères, à l'âme des filles pubères

Comme aux larmes des filles mères, amis buvons !

À nos épouses légitimes, qui prétendent être nos victimes

Pour fuir l’ennui et la déprime, amis buvons !

Jusqu’au moment où l’on s'écroule, que le vin dans nos gorges coule

Nous rende joyeux et nous soûle, amis buvons !

Buvons, buvons toutes les nuits, jusqu'à l’oubli, à nos amis

Nos ennemis, jusqu'à la lie

À nos emmerdes, à nos beaux jours, à la jeunesse sans retour

À nos amours, buvons !

À la fortune, à l’avenir pour oublier qu’on va mourir

Pour s'étourdir, buvons !

Jusqu'à plus soif, jusqu’au matin, vidons nos verres avec entrain

À la vie, à nos lendemains, buvons !

Tant pis ou tant mieux si l’on choque par nos manières équivoques

Tous ces bourgeois d’une autre époque, amis buvons !

Aux putes belles et virtuoses, à leurs seins comme fleurs écloses

À leur ventre accueillant et rose, amis buvons !

À nos fantasmes, à nos folies, à la jeunesse, à nos orgies

À Dieu, au diable et au génie, amis buvons !

Qui sait ce que demain réserve, le vin crée l’oubli et préserve

Il met en forme, il met en verve, amis buvons !

Buvons, buvons toutes les nuits, jusqu'à l’oubli, à nos amis

Nos ennemis, jusqu'à la lie

À nos emmerdes, à nos beaux jours, à la jeunesse sans retour

À nos amours, buvons !

À la fortune, à l’avenir pour oublier qu’on va mourir

Pour s'étourdir, buvons !

Jusqu'à plus soif, jusqu’au matin, vidons nos verres avec entrain

À la vie, à nos lendemains, buvons !

Pour oublier les jours moroses, peindre les heures noires en rose

Défiant verre en main la cirrhose, amis buvons !

À nos modèles exemplaires, à nos amours fausses ou sincères

À tous les cocus qu’on va faire, amis buvons !

À nos créanciers qui s’affolent, à nos parents qui se désolent

Au bordel et à la vérole, amis buvons !

Avant que notre foie succombe, nous relègue au fond d’une tombe

Amusons-nous, faisons la bombe, amis buvons !

Buvons, buvons toutes les nuits, jusqu'à l’oubli, à nos amis

Nos ennemis, jusqu'à la lie

À nos emmerdes, à nos beaux jours, à la jeunesse sans retour

À nos amours, buvons

À la fortune, à l’avenir pour oublier qu’on va mourir

Pour s'étourdir, buvons

Jusqu'à plus soif, jusqu’au matin, vidons nos verres avec entrain

À la vie, à nos lendemains, buvons !

Zolang we leven, ademen we, laten we negeren wat we kunnen zeggen

Tot waanzin, delirium, vrienden laten we drinken!

Naar de lichamen van overspelige vrouwen, naar de zielen van puberende meisjes

Wat betreft de tranen van jonge moeders, vrienden, laten we drinken!

Aan onze legitieme echtgenotes, die beweren onze slachtoffers te zijn

Laten we drinken om te ontsnappen aan verveling en depressie!

Tot we vallen, vloeit de wijn in onze keel

Maak ons ​​blij en dronken, vrienden laten we drinken!

Laten we drinken, laten we elke avond drinken, tot we het vergeten, voor onze vrienden

Onze vijanden, tot op het bot

Tot onze problemen, tot onze goede dagen, tot de jeugd van geen terugkeer

Op onze liefdes, laten we drinken!

Naar fortuin, naar de toekomst om te vergeten dat we gaan sterven

Om te verdrinken, laten we drinken!

Totdat we geen dorst meer hebben, tot de ochtend, laten we onze glazen vol enthousiasme leegdrinken

Op het leven, op onze morgen, laten we drinken!

Des te erger of zoveel te beter als we schokken door onze dubbelzinnige manieren

Al deze bourgeois uit een ander tijdperk, vrienden, laten we drinken!

Aan mooie en virtuoze hoeren, aan hun borsten als bloeiende bloemen

Op hun gastvrije roze buikjes, vrienden, laten we drinken!

Naar onze fantasieën, naar onze dwaasheden, naar de jeugd, naar onze orgieën

Op God, op de duivel en op het genie, vrienden, laten we drinken!

Wie weet wat morgen in petto heeft, wijn zorgt voor vergetelheid en conserven

Hij wordt fit, hij komt in de stemming, vrienden laten we drinken!

Laten we drinken, laten we elke avond drinken, tot we het vergeten, voor onze vrienden

Onze vijanden, tot op het bot

Tot onze problemen, tot onze goede dagen, tot de jeugd van geen terugkeer

Op onze liefdes, laten we drinken!

Naar fortuin, naar de toekomst om te vergeten dat we gaan sterven

Om te verdrinken, laten we drinken!

Totdat we geen dorst meer hebben, tot de ochtend, laten we onze glazen vol enthousiasme leegdrinken

Op het leven, op onze morgen, laten we drinken!

Om de sombere dagen te vergeten, verf je de donkere uren roze

Cirrose tartend glas in de hand, vrienden laten we drinken!

Naar onze voorbeeldige modellen, naar onze valse of oprechte liefdes

Op alle cuckolds die we gaan doen, vrienden laten we drinken!

Aan onze in paniek rakende schuldeisers, aan onze rouwende ouders

Bordeel en pokken, vrienden laten we drinken!

Voordat onze lever bezwijkt, degradeert ons naar de bodem van een graf

Laten we plezier hebben, laten we bombarderen, vrienden laten we drinken!

Laten we drinken, laten we elke avond drinken, tot we het vergeten, voor onze vrienden

Onze vijanden, tot op het bot

Tot onze problemen, tot onze goede dagen, tot de jeugd van geen terugkeer

Op onze liefdes, laten we drinken

Naar fortuin, naar de toekomst om te vergeten dat we gaan sterven

Om op te fleuren, laten we drinken

Totdat we geen dorst meer hebben, tot de ochtend, laten we onze glazen vol enthousiasme leegdrinken

Op het leven, op onze morgen, laten we drinken!