World Agape - Busdriver

Whoo!

Art rap, art rap, art rap, art rap!

Whoo!

Who better qualified to mediate in the larp discord

With my dewy moleskin brewing cauldron and karmic orb

I’m fully pantsless like the wooly mammoth from the tar pit gorge

Yet I’m David Carradine taking thorazine off the starship oars

No godhead in the blog thread stringing this harpsichord

No tasteful tunes, just tablespoons of parsnip porridge

Of the bleeded ether from the Greenpeacer’s alarmist lore

I’m dashing and windblown

When the world’s agape

And I bookend your smiles with unhappy endings

I’m dashing and windblown

When the world’s agape

Drop orange rind on the war crime set in the crowded ballot

With my in-laws and Limbaugh singing a power ballad

Their price gouging funds their night outings and flowered phallus

More than spider bites we give them writer’s strikes and an endowed outage

The ulcer gargle and dulcimer drone are character-driven

Like the «no sir» art show, sulfur marble and American women

This bonus disk shows my showmanship and parenting acumen

I’m dashing and windblown

When the world’s agape

And I bookend your smiles with unhappy endings

I’m dashing and windblown

When the world’s agape

Oh what to do

Oh what to do when the world we service is a whirling dervish

And my sidekick aids his surly cervix he’s burly and girlish

And I’m Isaac Hayes on a gurney in Zurich saying

«Man up puss!

Right now!»

We’re telling kids

«Oh yes, you can’t»

I’m rushed to hair and make-up on the war-torn beachfront

Where I narrate stuff like a foreign-born creampuff

But I forewarn the teen pups that their core’s worn and pre-shrunk

Then in poor form, I triple lutz and I land on my gristle hump

But really

I’m into spooning and spoonerisms

And I make a splash like my hands are two-thirds fish fin

Because when I talk it’s like nuclear fission yet it resonates

Like a Ferris Bueller ditch party

Apply the oil-slick sheen of the Blue Man Group

Eat Soylent Green by the two-hand scoop

When you see my face at the newsstand booth

With plutonium in his thermos

I got Obi-Wan disbarred

With my phony gun and lip service

I earned the large gift card

To stir up the stern class kings and nurture the saplings

(Yes you can’t… Yes you can’t, can’t)

I earn medals dirt-pedal with the facial hair of Burt Reynolds

Burnt kettles on my turntables

Make sheet music leak coolant

When I speak to it

Wauw!

Art rap, art rap, art rap, art rap!

Wauw!

Wie is er beter gekwalificeerd om te bemiddelen in de larp onenigheid?

Met mijn met dauw bedekte moleskin brouwketel en karmische bol

Ik ben volledig broekloos zoals de wollige mammoet uit de teerputkloof

Toch ben ik David Carradine die thorazine van de roeispanen van het ruimteschip haalt

Geen godheid in de blogthread die dit klavecimbel besnaart

Geen smaakvolle deuntjes, maar eetlepels pastinaakpap

Van de bloedende ether uit de alarmistische overlevering van Greenpeacer

Ik ben onstuimig en verwaaid

Wanneer de wereld agape is

En ik boek je glimlach met ongelukkige eindes

Ik ben onstuimig en verwaaid

Wanneer de wereld agape is

Laat sinaasappelschil vallen op de oorlogsmisdaad die zich afspeelt in de overvolle stemming

Met mijn schoonouders en Limbaugh die een powerballad zingen

Hun prijsopdrijving financiert hun nachtelijke uitstapjes en gebloemde fallus

Meer dan spinnenbeten geven we ze schrijversstakingen en een bedeelde stroomonderbreking

De maagzweer gorgelen en hakkebord drone zijn karaktergedreven

Zoals de "no Sir"-kunstshow, zwavelmarmer en Amerikaanse vrouwen

Deze bonusdisk toont mijn showmanschap en inzicht in het ouderschap

Ik ben onstuimig en verwaaid

Wanneer de wereld agape is

En ik boek je glimlach met ongelukkige eindes

Ik ben onstuimig en verwaaid

Wanneer de wereld agape is

Oh wat te doen?

Oh wat te doen als de wereld die we bedienen een draaiende derwisj is?

En mijn hulpje helpt zijn norse baarmoederhals, hij is stevig en meisjesachtig

En ik ben Isaac Hayes op een brancard in Zürich en zeg:

«Man omhoog, poes!

Nu!"

We vertellen het aan kinderen

"O ja, dat kan niet"

Ik ben gehaast naar haar en make-up op het door oorlog verscheurde strand

Waar ik dingen vertel als een in het buitenland geboren creampuff

Maar ik waarschuw de tienerpups dat hun kern versleten en voorgekrompen is

Dan in slechte vorm, verdrievoudig ik lutz en ik land op mijn kraakbeenbult

Maar echt

Ik hou van lepelen en lepelaars

En ik maak een plons alsof mijn handen voor tweederde visvin zijn

Want als ik praat, is het net kernsplijting, maar het resoneert

Zoals een Ferris Bueller slootfeest

Breng de olieachtige glans van de Blue Man Group aan

Eet Soylent Green met de schep voor twee handen

Als je mijn gezicht ziet bij de kiosk

Met plutonium in zijn thermoskan

Ik heb Obi-Wan geschorst

Met mijn neppistool en lippendienst

Ik heb de grote cadeaubon verdiend

Om de strenge koningen op te winden en de jonge boompjes te koesteren

(Ja, dat kan niet... Ja, dat kan niet, dat kan niet)

Ik verdien medailles dirt-pedaal met het gezichtshaar van Burt Reynolds

Verbrande ketels op mijn draaitafels

Laat bladmuziek koelvloeistof lekken

Als ik tegen hem praat