Cadavers - Brian Dewan

Cadavers, cadavers, everywhere cadavers

Cadavers, cadavers

Everywhere cadavers, lying all about

Their clothing is in disarray, their teeth are falling out

Discoloring and decaying, they cannot pull their weight

They block the path of passersby until they desiccate

Faces sunken hollow, forward in a slump

Sandwiched in the wallboards, hidden in the dump

Face-down in a puddle, spoiling in the sun

Exuding hideous odors, offeding everyone

Wasting in a basement, left out in the rain

Propped up in a stairwell, dangling from a crane

Beneath a pile of rubble, hoisted up on high

Rising from the ocean, falling from the sky

Cadavers, cadavers, set them out to dry

Paint the head with pitch and put a penny in its eye

Tie it to a fender and drag it all around

Tell it that it ought to have been buried in the ground

Insult them and degrade them, they will not protest

Except with quiet gurglings arising from the chest

Kicked aside and picked on by ordinary folks

Employed by student doctors in ungodly practical jokes

Where signs of life are present, cadavers are as well

There’s no use trying to look away or hiding from the smell

Where once beloved people were, cadavers are instead

It falls upon the living to live among the dead

The fluids that they’re leaking will trickle by and by

And overnight contaminate the drinking water supply

Floating down the river, strewn along the banks

We’ll share in their diseases, we’ll join them in their ranks

Kadavers, kadavers, overal kadavers

Kadavers, kadavers

Overal kadavers, overal liggend

Hun kleding is in de war, hun tanden vallen eruit

Verkleurend en rottend, kunnen ze hun gewicht niet trekken

Ze blokkeren het pad van voorbijgangers totdat ze uitdrogen

Gezichten hol verzonken, naar voren in een inzinking

Ingeklemd in de wallboards, verborgen in de stortplaats

Gezicht naar beneden in een plas, verwennen in de zon

Afschuwelijke geuren uitstotend, iedereen beledigend

Wegkwijnen in een kelder, buiten in de regen laten staan

Ondersteund in een trappenhuis, bungelend aan een kraan

Onder een hoop puin, omhoog gehesen

Stijgend uit de oceaan, vallend uit de lucht

Kadavers, kadavers, leg ze te drogen

Verf het hoofd met pek en stop een cent in zijn oog

Bind het aan een spatbord en sleep het rondom

Vertel het dat het in de grond had moeten worden begraven

Beledig ze en verneder ze, ze zullen niet protesteren

Behalve met stille gorgelende geluiden die uit de borst komen

Opzij geschopt en gepest door gewone mensen

In dienst van studentenartsen in goddeloze grappen

Waar tekenen van leven aanwezig zijn, zijn ook kadavers

Het heeft geen zin om weg te kijken of je te verstoppen voor de geur

Waar ooit geliefde mensen waren, zijn in plaats daarvan kadavers

Het valt op de levenden om tussen de doden te leven

De vloeistoffen die ze lekken, druppelen door en door

En 's nachts de drinkwatervoorziening vervuilen

Drijvend de rivier af, bezaaid langs de oevers

We zullen delen in hun ziekten, we zullen ons bij hen voegen in hun gelederen