Na Hora do Almoço - Belchior

No centro da sala, diante da mesa

No fundo de um prato: comida e tristeza

A gente se olha, se toca e se cala

E se desentende no instante em que fala

Medo, medo, medo, medo

Cada um guarda mais o seu segredo

A sua mão fechada, a sua boca aberta

O seu peito deserto, a sua mão parada

Lacrada e selada e molhada de medo

Pai na cabeceira: «É hora do almoço»

Minha mãe me chama: «É hora do almoço»

Minha irmã mais nova, negra cabeleira

Minha avó reclama: «É hora do almoço»

Ei, moço!

E eu inda sou bem moço pra tanta tristeza

Deixemos de coisas, cuidemos da vida

Senão chega a morte ou coisa parecida

E nos arrasta, moço, sem ter visto a vida

Ou coisa parecida, ou coisa parecida

Ou coisa parecida, aparecida

Ou coisa parecida, ou coisa parecida

Ou coisa parecida, aparecida

In het midden van de kamer, voor de tafel

Op de achterkant van een bord: eten en verdriet

We kijken elkaar aan, raken elkaar aan en zwijgen

En als je het moment dat je spreekt niet begrijpt

Angst, angst, angst, angst

Ieder bewaart zijn geheim meer

Je hand dicht, je mond open

Je verlaten borstkas, je stille hand

Verzegeld en verzegeld en natte angst

Vader aan het bed: «Het is lunchtijd»

Mijn moeder roept me: "Het is lunchtijd"

Mijn kleine zusje, zwart haar

Mijn grootmoeder klaagt: "Het is lunchtijd"

Hey jongen!

En ik ben nog te jong voor zoveel verdriet

Laten we dingen achterlaten, laten we zorgen voor het leven

Anders komt de dood of iets dergelijks

En sleept ons mee, jongeman, zonder het leven te hebben gezien

Of iets soortgelijks of iets soortgelijks

Of iets soortgelijks verscheen

Of iets soortgelijks of iets soortgelijks

Of iets soortgelijks verscheen