Until You Comply/entropy - Beardfish

There is a storm that’s been

Following me throughout my life

It holds my tears —

Keeps me from crying

And there’s a light piercing through

The dark clouds as I walk on by

Keeping my distance —

Stay in the shadows

My inner voices

Calls me a fiend of sex and drink

I just don’t care, don’t want to go anywhere

I’m content

Right here at home I travel places

Where no man has gone before

I love the world within myself

Let me go on a journey inside

Sometimes I feel a strange longing within

That breaks me down

Something is calling me out

But there is the light

Piercing through

The dark clouds as I try to hide

Sun is the devil…

My inner voices calls me a coward

What a laugh

They feel no pain

They want to go everywhere

Take control

Outside my door everything’s different

People are walking by with hollow faces

Nobody’s saying a word

I want to see life, now that I’m here

I ask for directions but nobody cares

I hear the city — footsteps, a car

A girl is singing «Tambourine Man»

While strumming a guitar

She has the answers, she holds the key

Just talk to me in music and

I guarantee you

I will listen…

I can’t help wondering things like

What’s Bob Dylan doing now?

Is he at home, eating a big bowl of corn flakes

Just like I will, later on

When I return back home

Oh no, I shouldn’t think that way

What will my inner voices say?

Standing on a row, facing me

«We're here to tell you

How to think and feel

And most of all to keep you in the line

And show you what to do

We’ll just say: no!

without a reason why

We’ll fuck you over and over again

'til you comply»

In the city park they all spring to life

And although it’s getting dark

We feel the sun caressing our skin

In a yellow tone

A last goodbye for now, tonight

For tomorrow comes once more

That harsh morning light

The dying orchestra, frantically playing now

To the bizarre scenery

Of a thousand naked bodies in a pit of flesh

Fucking to the bombastic warfare

Of the «valkyrie»

And it goes a little bit something like this…

Could I be blind

To the fact that we are all one

All a part of this big vibrant whole

Citizens of the ant farm

My thoughts are me

But they spin out of control

And I feel estranged

Are we all wannabes?

Oh so hot and cool, ah feared

And at the same time loved

Making blatant attempts to fit in

There is nothing living left

Life is a long queue to the urinal

«We're here to tell you

How to think and feel

And most of all to keep you in the line and

Show you what to do

We’ll just say „no!“ without a reason why

We’ll fuck you over and over, again

'til you comply»

Er is een storm geweest die is geweest

Mij ​​mijn hele leven volgen

Het houdt mijn tranen vast -

Zorgt ervoor dat ik niet huil

En er gaat een lichtje door

De donkere wolken als ik voorbij loop

Afstand houden —

Blijf in de schaduw

Mijn innerlijke stemmen

Noemt me een duivel van seks en drank

Het kan me gewoon niet schelen, ik wil nergens heen

Ik ben tevreden

Hier thuis reis ik naar plaatsen

Waar nog geen man is geweest

Ik hou van de wereld in mezelf

Laat me op reis gaan naar binnen

Soms voel ik een vreemd verlangen van binnen

Dat breekt me op

Iets roept me eruit

Maar daar is het licht

doorboren

De donkere wolken zoals ik probeer te verbergen

De zon is de duivel...

Mijn innerlijke stemmen noemen me een lafaard

Wat een lach

Ze voelen geen pijn

Ze willen overal heen

Neem controle

Buiten mijn deur is alles anders

Mensen lopen voorbij met holle gezichten

Niemand zegt een woord

Ik wil het leven zien, nu ik hier ben

Ik vraag de weg, maar niemand geeft erom

Ik hoor de stad — voetstappen, een auto

Een meisje zingt 'Tamborine Man'

Terwijl je op een gitaar tokkelt

Zij heeft de antwoorden, zij heeft de sleutel

Praat gewoon met me in muziek en

Ik verzeker je

Ik zal luisteren…

Ik kan het niet helpen me dingen af ​​te vragen zoals:

Wat doet Bob Dylan nu?

Is hij thuis een grote kom cornflakes aan het eten?

Net zoals ik, later

Als ik terug naar huis ga

Oh nee, zo moet ik niet denken

Wat zullen mijn innerlijke stemmen zeggen?

Op een rij staan, met je gezicht naar mij toe

«We zijn hier om u te vertellen

Hoe te denken en te voelen

En vooral om u aan het lijntje te houden

En laten zien wat je moet doen

We zeggen gewoon: nee!

zonder een reden waarom

We zullen je keer op keer neuken

tot je voldoet»

In het stadspark komen ze allemaal tot leven

En hoewel het donker wordt

We voelen de zon onze huid strelen

In een gele toon

Een laatste afscheid voor nu, vanavond

Want morgen komt nog een keer

Dat harde ochtendlicht

Het stervende orkest, nu verwoed aan het spelen

Naar het bizarre landschap

Van duizend naakte lichamen in een kuil van vlees

Neuken naar de bombastische oorlogsvoering

Van de «valkyrie»

En het gaat een beetje zoiets als dit...

Zou ik blind kunnen zijn?

Aan het feit dat we allemaal één zijn

Allemaal onderdeel van dit grote, levendige geheel

Burgers van de mierenboerderij

Mijn gedachten zijn ik

Maar ze lopen uit de hand

En ik voel me vervreemd

Zijn we allemaal wannabes?

Oh zo heet en cool, ah gevreesd

En tegelijkertijd geliefd

Overduidelijke pogingen doen om erbij te horen

Er is niets meer te leven

Het leven is een lange rij bij het urinoir

«We zijn hier om u te vertellen

Hoe te denken en te voelen

En vooral om u aan het lijntje te houden en

Laat je zien wat je moet doen

We zeggen gewoon "nee!" zonder een reden waarom

We zullen je keer op keer neuken

tot je voldoet»