Lass mich dein sein - Baff

Wir kennen uns schon lang, ich weiß gar nicht mehr

Wie es begann.

Damals als du in den Blick rücktest

Dich zu mir bücktest, das kleine Kind dort ansahst und drücktest

Mann, war ich klein, doch du wusstest

Schon wer ich war, dir war schon klar, wer da hilflos vor dir lag

Bloß ich, ich wusste nicht, wer das wohl sein mag

Der da jeden Tag so nach mir guckte und sorgte

Dass ich die Steine nicht verschluckte

Du hast zugesehn, wie ich anfing zu gehen

Meine ersten Schritte machte, zum ersten Mal lachte

Das erste Mal Zeit auf dem Nachttopf verbrachte und wachte

Viele Nächte lang standst du an meinem Bett

Streicheltest mich schlafend mit deiner Hand

Die mich berührte, an die ich mich noch so gut erinner

Und die ich immer, immer wieder spürte

Lass mich dein sein!

Lass dich in mich hinein

Lass mich dein sein!

Lass mich in deinen Schein

Du warst dabei, als ich in die Schule kam

Das erste mal den Füller nahm und mit ner 5 nach Hause kam

Das war völlig logisch und klar

Dass du immer in der Nähe warst, wenn ich am Boden lag

Du gingst mit mir mit zur Hausmusik

Ich zitterte, ich kleiner Knirps, jedes Jahr die Grausmusik!

So oft erhobst du schützend die Hand

Als ich wieder mal mit Affenzahn an ne harte Wand gerannt bin

Und hin bin zu meinem Jugendschwarm, nen Korb bekam

Und wie ich hörte, dass die Leukämie meinen besten Freund zerstörte

Den Schmerz spürte.

Da rührte sich zum ersten Mal ein Gefühl

Das ich nicht kannte.

Du schienst mir plötzlich so fern

Das erste Mal gab es Fragen, warst du der Unbekannte?

Was ist passiert?

Mann oh Mann, bin ich schockiert!

Meine Standleitung zu dir ist plötzlich blockiert

Mir gefriert das Blut in meinen Adern, und ich bin isoliert

Ja ich fang an zu hadern, und alles, was da war

Alles was so klar war zwischen dir und mir

Ist plötzlich nicht mehr hier, oder doch?

Ich gerate ins wanken, Mann, ich falle in das Loch

Meiner eigenen Gedanken

Die Schranken meiner Fantasie, gehn sie runter?

Gehn sie hoch?

Ich gehe in die Knie!

Ja, was weiß ich noch?

Was weiß ich?

Was heißt es?

Wer beweist es?

Bist du denn fort?

Mein Herz kommt nicht zu Wort

In mir tobt das Geschrei, plötzlich fühl ich mich frei…

Lass mich dein sein!

Lass einen Strahl von deinem Licht in mich hinein!

Lass uns nicht entzweien!

Lass mich in deinen Schein!

…ist der Sturm vorbei?

Ich bin nur noch leise.

Halte inne auf der Reise

Ich tu nichts.

Ich warte nur auf dich.

Und erinner mich

We kennen elkaar al heel lang, ik weet het niet eens meer

Hoe het begon.

Toen jij in zicht kwam

Je boog je naar me toe, keek naar het kleine kind daar en kneep erin

Man was ik klein, maar je wist het

Zelfs wie ik was, wist je al wie er hulpeloos voor je lag

Alleen ik, ik wist niet wie dat zou kunnen zijn

Die elke dag voor me zorgde en om me gaf

Dat ik de stenen niet heb ingeslikt

Je zag hoe ik begon te lopen

Mijn eerste stappen gezet, voor het eerst gelachen

De eerste keer tijd doorgebracht op de kamerpot en werd wakker

Vele nachten stond je naast mijn bed

Je streelde me met je hand terwijl ik sliep

Dat raakte me, dat herinner ik me nog zo goed

En die ik keer op keer voelde

laat mij de jouwe zijn

laat je in mij binnen

laat mij de jouwe zijn

laat me in je gloed

Je was erbij toen ik naar school ging

Voor het eerst de vulpen gepakt en met een 5 thuis gekomen

Dat was volkomen logisch en duidelijk

Dat je altijd in de buurt was als ik down was

Je ging met mij mee naar housemuziek

Ik beefde, ik kleine peuter, elk jaar de horrormuziek!

Zo vaak stak je beschermend je hand op

Toen ik weer met halsbrekende snelheid tegen een harde muur opbotste

En ik ging naar de hartenbreker van mijn jeugd, kreeg een afwijzing

En hoe ik hoorde dat de leukemie mijn beste vriend kapot maakte

voelde de pijn

Toen kwam er voor het eerst een gevoel bij me op

dat ik het niet wist.

Je leek ineens zo ver van me verwijderd

De eerste keer dat er vragen waren, was jij de vreemdeling?

Wat er is gebeurd?

Man oh man wat ben ik geschrokken!

Mijn speciale lijn voor jou is plotseling geblokkeerd

Mijn bloed wordt koud en ik ben geïsoleerd

Ja ik begin ruzie te krijgen en alles wat er was

Alles wat zo duidelijk was tussen jou en mij

Is het er opeens niet meer, of toch?

Ik wankel, man, ik val in het gat

mijn eigen gedachten

De grenzen van mijn verbeelding, gaan ze naar beneden?

gaan ze omhoog

Ik ben op mijn knieën!

Ja, wat weet ik nog meer?

Wat weet ik?

Wat betekent het?

wie bewijst het

ben je weg?

Mijn hart komt er met geen woord uit

Het geschreeuw raast in mij, opeens voel ik me vrij...

laat mij de jouwe zijn

Laat een straal van jouw licht in mij schijnen!

Laten we niet uit elkaar vallen!

Laat me in je glans!

...is de storm voorbij?

Ik ben gewoon stil.

Stop op de reis

Ik doe niets.

Ik wacht gewoon op je.

En herinner me eraan