Narben & Tränen - AZAD

Eine Narbe auf mei’m Herzen für mein Volk in Leid?

Eine Narbe für den Mann, der unter Folter schreit

Eine Narbe für das Kind, das im Krieg

Seine Eltern sterben sieht in 'nem Genozid

Trage eine Narbe auf mei’m Herz für den Schmerz

Viel zu viele Jahre musst' ich meine Tochter entbehren

Und ich trag' eine Narbe für all die Narben, die ich trag'

Viel zu viele Krisen, die schon waren bis zu diesem Tag

Eine Narbe für mein zweigeteiltes Elternhaus

Das tut weh, doch ich weit' es in die Welt hinaus

Trage eine Narbe für diejenigen, die von mir ging'

Jeder von euch lebt noch immer weiter in mir drin

Eine, die ich trage, weil ich sie fast nie gesehen hab'

Meine Heimat und die Puzzlestücke fehlen da

Ich trag' eine Nabe auf mei’m Herz für Halabdscha

Fünftausend Tode, die ich mit dir damals starb

Trag' so viele Narben, trage sie in mir drin

Dreckskrisen, sie sind so viele, dass ich drin versink'

Halt' dein Kopf weiter oben, halt so gut es geht

Trotzdem tut es weh, will diesem gottverdammten Fluch entgehen

Trag' so viele Narben, manche reißen immer wieder auf

Kämpfe mit dem Leben, hoff', ich geh' als Sieger raus

Muss die Dramen und den Schmerz überstehen

Trotz den Narben, die mein Herz übersäen

Blicke blind nach vorn

Eine Träne, die ich weine für mein Volk in Leid

Eine Träne, weil in meinem Land die Sonne weint

Eine Träne für jede Narbe, die ich trag'

Würd' sie gern vergessen, doch ich werd' sie tragen bis ins Grab

Eine Träne für jedes Tier, das man quält

Ihre Schreie bleiben stumm, werd' meine Stimme geben

Weine eine Träne für die Brüder, die verloren sind

Und eine für die Mütter, sie werden vor Sorge blind

Eine Träne für die Freunde, die dann keine waren

Und eine für meine Feinde, die ich leiden sah

Ich weine eine Träne für mein' Vater, es ist bitter

Eine für Mo, eine für Artur hinter Gittern

Eine, die ich weine, weil der Schmerz an mein' Fersen klebt

Man kriegt viele Narben, wenn man in den Scherben lebt

Ich weine eine Träne aus Schmerz für Kobanê

Es bebt in mir drinne, wenn ich sowas seh'

Wie kann passieren, was da passiert?

Bitte sag es mir

Wie kann ich kein Klagelied singen, wenn sie da krepieren?

So viel Leid, so viel Herzlosigkeit und Kälte

Gott erbarme, wann hat all die Grausamkeit ein Ende?

Eine Träne aus Blut für Kurdistan

Weil die Kapitel unsres Buches alle blutig waren

Weine eine Träne, Pein in meiner Seele

Zerreiße meine Kehle, doch ich schrei' und schreib' vergebens

Trag' so viele Narben, trage sie in mir drin

Dreckskrisen, sie sind so viele, dass ich drin versink'

Halt' dein Kopf weiter oben, halt so gut es geht

Trotzdem tut es weh, will diesem gottverdammten Fluch entgehen

Trag' so viele Narben, manche reißen immer wieder auf

Kämpfe mit dem Leben, hoff', ich geh' als Sieger raus

Muss die Dramen und den Schmerz überstehen

Trotz den Narben, die mein Herz übersäen

Blicke blind nach vorn

Een litteken op mijn hart voor mijn volk in verdriet?

Een litteken voor de man die schreeuwt onder marteling

Een litteken voor het kind dat stierf in de oorlog

Ziet zijn ouders sterven in een genocide

Draag een litteken op mijn hart voor de pijn

Ik moest veel te veel jaren zonder mijn dochter

En ik draag een litteken voor alle littekens die ik draag

Veel te veel crises tot op de dag van vandaag

Een litteken voor mijn verdeelde ouderlijk huis

Het doet pijn, maar ik verspreid het over de wereld

Draag een litteken voor degenen die me hebben verlaten'

Ieder van jullie leeft nog steeds in mij voort

Eentje die ik draag omdat ik hem bijna nooit heb gezien

Mijn vaderland en de puzzelstukjes ontbreken

Ik draag een hub op mijn hart voor Halabja

Vijfduizend doden die ik toen met jou stierf

Draag zoveel littekens, draag ze in mij

Vuilcrises, het zijn er zoveel dat ik erin verzink

Houd je hoofd omhoog, houd het zo goed mogelijk vast

Toch doet het pijn, ik wil aan deze verdomde vloek ontsnappen

Draag zoveel littekens, sommige blijven openscheuren

Worstelend met het leven, hoop dat ik als winnaar uit de bus kom

Moet door het drama en de pijn heen komen

Ondanks de littekens die mijn hart bezaaien

Blind vooruit kijken

Een traan die ik huil voor mijn volk in verdriet

Een traan want in mijn land huilt de zon

Een traan voor elk litteken dat ik draag

Ik zou haar graag vergeten, maar ik zal haar naar het graf dragen

Een traan voor elk dier dat je kwelt

Je geschreeuw blijft stil, ik zal mijn stem geven

Huil een traan voor de broers die verdwaald zijn

En een voor de moeders, ze worden blind van zorgen

Een traan voor de vrienden die dat toen niet waren

En een voor mijn vijanden die ik zag lijden

Ik huil een traan om mijn vader, het is bitter

Een voor Mo, een voor Arthur achter de tralies

Eentje die ik huil omdat de pijn aan mijn hielen plakt

Je krijgt veel littekens als je in de scherven leeft

Ik huil een traan van pijn voor Kobanê

Het beeft in mij als ik zoiets zie

Hoe kan wat daar gebeurt gebeuren?

Zeg me alsjeblieft

Hoe kan ik geen klaagzang zingen als ze stervende zijn?

Zoveel lijden, zoveel harteloosheid en kilheid

God ontfermde u, wanneer zal al deze wreedheid eindigen?

Een traan van bloed voor Koerdistan

Omdat de hoofdstukken van ons boek allemaal bloederig waren

Huil een traan, pijn in mijn ziel

Scheur mijn keel, maar ik schreeuw en schrijf tevergeefs

Draag zoveel littekens, draag ze in mij

Vuilcrises, het zijn er zoveel dat ik erin verzink

Houd je hoofd omhoog, houd het zo goed mogelijk vast

Toch doet het pijn, ik wil aan deze verdomde vloek ontsnappen

Draag zoveel littekens, sommige blijven openscheuren

Worstelend met het leven, hoop dat ik als winnaar uit de bus kom

Moet door het drama en de pijn heen komen

Ondanks de littekens die mijn hart bezaaien

Blind vooruit kijken