Barren - Assemblage 23

Enough

I’ve taken all I can take

My heart is arid

My soul is barren

Devoid

Of function and of form

I feel so empty

An ache inside of me

Unrestrained and unrelenting

Emotions flood and then subside

The days decay like fading echoes

Nowhere to run, nowhere to hide

Sustain

A will to carry on

A silent burden

A voyage uncertain

Detached

From reason and desire

Go through the motions

With false devotion

Unrestrained and unrelenting

Emotions flood and then subside

The days decay like fading echoes

Nowhere to run, nowhere to hide

Too much

It’s more than I can bear

Feels like I’m breaking

Frightened and shaking

I stand

On faltering belief

The cracks are forming

A muted warning

Unrestrained and unrelenting

Emotions flood and then subside

The days decay like fading echoes

Nowhere to run, nowhere to hide

Genoeg

Ik heb alles genomen wat ik kan nemen

Mijn hart is droog

Mijn ziel is onvruchtbaar

verstoken

Van functie en van vorm

Ik voel me zo leeg

Een pijn in mij

Ongeremd en meedogenloos

Emoties overstromen en verdwijnen dan

De dagen vergaan als vervagende echo's

Nergens om te rennen, nergens om te verbergen

Aanhouden

Een testament om door te gaan

Een stille last

Een reis onzeker

Losgemaakt

Van rede en verlangen

Ga door de bewegingen

Met valse toewijding

Ongeremd en meedogenloos

Emoties overstromen en verdwijnen dan

De dagen vergaan als vervagende echo's

Nergens om te rennen, nergens om te verbergen

Te veel

Het is meer dan ik kan verdragen

Het voelt alsof ik breek

Bang en trillend

Ik sta

Op wankelend geloof

De scheuren vormen zich

Een gedempte waarschuwing

Ongeremd en meedogenloos

Emoties overstromen en verdwijnen dan

De dagen vergaan als vervagende echo's

Nergens om te rennen, nergens om te verbergen