Jerusalem - Antje Duvekot

So, a city wakes up in the morning

And all the infidels get in their cars

As a feather is floating

Bread, it is broken

And driven into your hearts

Cause you live in a town that is delicate

Where old grudges run deeper than mud

Where peace is a term that is relative

And written in blood

Jerusalem, Jerusalem

Oh, you lay bleeding in the doorways of Eden

Jerusalem, Jerusalem, Jerusalem

Another city wakes up in the morning

You are the martyr who is taking the stage

You’re laying flowers on the eyes of your brother

In his funeral parade

And you are filled with a love for your people

All your life you have drunk bitter milk

You say, «The ones who have wounded my brothers

Are the ones I must kill»

Jerusalem, Jerusalem

Oh, you lay bleeding in the doorways of Eden

Jerusalem, Jerusalem, Jerusalem

Now the blood has run down to a stand

For generations it’s marked up the sand

Where the scars are as deep as the rivers

And as old as the land

Your god’s armies, they are marching on heaven

In the name of what is holy and sacred

Casting poisonous seeds for their children to reap

Out of the rubbles of hatred

Jerusalem, Jerusalem

Oh, you lay bleeding in the doorways of Eden

Jerusalem, Jerusalem, Jerusalem

Dus een stad wordt 's ochtends wakker

En alle ongelovigen stappen in hun auto

Als een veer zweeft

Brood, het is gebroken

En in je hart gedreven

Omdat je in een stad woont die delicaat is

Waar oude wrok dieper gaat dan modder

Waar vrede een relatief relatief begrip is

En in bloed geschreven

Jeruzalem, Jeruzalem

Oh, je lag bloedend in de deuropeningen van Eden

Jeruzalem, Jeruzalem, Jeruzalem

Een andere stad wordt 's ochtends wakker

Jij bent de martelaar die het podium betreedt

Je legt bloemen op de ogen van je broer

In zijn begrafenisparade

En je bent vervuld van liefde voor je mensen

Je hele leven heb je bittere melk gedronken

U zegt: "Degenen die mijn broers hebben verwond"

Zijn degenen die ik moet doden»

Jeruzalem, Jeruzalem

Oh, je lag bloedend in de deuropeningen van Eden

Jeruzalem, Jeruzalem, Jeruzalem

Nu is het bloed tot stilstand gekomen

Generaties lang is het gemarkeerd het zand

Waar de littekens zo diep zijn als de rivieren

En zo oud als het land

De legers van je god, ze marcheren naar de hemel

In de naam van wat heilig en heilig is

Giftige zaden gieten voor hun kinderen om te oogsten

Uit het puin van haat

Jeruzalem, Jeruzalem

Oh, je lag bloedend in de deuropeningen van Eden

Jeruzalem, Jeruzalem, Jeruzalem