Squirrel - Anthony Phillips

There was once a man he met

Who walked in fields of silk and burr, so light

And then the darkness came upon me I woke, I could not see her face

Her voice across dark waters stole

Please turn on the light, it’s growing cold

She was once my lady friend

I loved her countless times before, so light

Then the darkness crept upon her

I woke, I could not hear her voice

She left no sign or souvenir

Please turn on the light, it’s cold in here

Something tells me we burned out all our boats

Setting sail upon storm-ridden sea

And putting faith in the gods of ancient times

I had believed we could be strong and supine

She was like a breath of light oh She fell like the chesnut leaf

So the moons rise slowly now

In swirling mists I dimly see God leave

Trapped in calm, left her no darkness

Still as then, I cannot see her face

Her voice is still accosting me Please turn out the lights, the last to leave

Er was eens een man die hij ontmoette

Die liep in velden van zijde en braam, zo licht

En toen kwam de duisternis over me. Ik werd wakker, ik kon haar gezicht niet zien

Haar stem over donkere wateren stal

Doe alsjeblieft het licht aan, het wordt koud

Ze was ooit mijn vriendin

Ik hield al ontelbare keren van haar, zo licht

Toen kroop de duisternis over haar heen

Ik werd wakker, ik kon haar stem niet horen

Ze heeft geen bordje of souvenir achtergelaten

Doe het licht aan, het is hier koud

Iets zegt me dat we al onze boten hebben opgebrand

Zeilen op een door storm geteisterde zee

En vertrouwen stellen in de goden van de oudheid

Ik had geloofd dat we sterk en liggend konden zijn

Ze was als een adem van licht oh ze viel als het kastanjeblad

Dus de manen komen nu langzaam op

In wervelende nevels zie ik God vaag weggaan

Opgesloten in rust, liet haar geen duisternis achter

Nog steeds als toen, kan ik haar gezicht niet zien

Haar stem valt me ​​nog steeds aan.Doe alsjeblieft het licht uit, de laatste die weggaat