First Song - Andrew Bird

Then it was dusk in Illinois a small boy

After an afternoon of carting dung hung

Hung on a rail fence, a sapped thing

So weary to crying

Dark was growing tall

He began to hear the pond frogs all calling on his ear

They were calling on his ear

They were calling on his ear with what seemed their joy

Soon the sound was pleasant for a boy

Listening in the smoky dusk and nightfall of Illinois

And from the fields two small boys came

Bearing cornstalk violins

So they rubbed the cornstalk bows with resins

And the three just sat there scraping of the joy

Of their joy, they’re scraping of the joy

It was now fine music, the frogs and the boys did

In the towering Illinois twilight

Make and into dark in spite of a shoulder’s ache

A boys hunched body loved out of a stalk

The first song of his happiness and the song woke his heart

To the darkness and sadness of joy

Dark was growing tall

He began to hear the pond frogs all calling on his ear

They were calling on his ear

They were calling on his ear with what seemed their joy

Toen was het schemering in Illinois, een kleine jongen

Na een middag karren van mest opgehangen

Opgehangen aan een railhek, een ondergesneeuwd ding

Zo moe om te huilen

Donker werd lang

Hij begon de vijverkikkers allemaal aan zijn oor te horen roepen

Ze riepen aan zijn oor

Ze riepen zijn oor aan met wat hun vreugde leek

Al snel was het geluid aangenaam voor een jongen

Luisteren in de rokerige schemering en het vallen van de avond van Illinois

En uit de velden kwamen twee kleine jongens

Dragende cornstalk violen

Dus ze wreven de korenstengelbogen in met hars

En de drie zaten daar gewoon van de vreugde te schrapen

Van hun vreugde schrapen ze de vreugde

Het was nu fijne muziek, de kikkers en de jongens wel

In de torenhoge schemering in Illinois

Maak en in het donker ondanks een schouderpijn

Een gebogen lichaam van een jongen, geliefd uit een stengel

Het eerste lied van zijn geluk en het lied wekte zijn hart

Naar de duisternis en het verdriet van vreugde

Donker werd lang

Hij begon de vijverkikkers allemaal aan zijn oor te horen roepen

Ze riepen aan zijn oor

Ze riepen zijn oor aan met wat hun vreugde leek