Я просыпаюсь - Алексей Матов

Я просыпаюсь и вижу,

Полную тьму.

Я просыпаюсь и вижу,

И нихера не пойму,

С чего напала зима

На мое красное лето.

С чего колотит озноб,

Где полыхать должен жар.

С чего, что знал и любил

Вдруг провалилось в Тартар.

И до скончания дней,

Тепла не будет и света.

Стоят дубы-колдуны,

Что хоть косою коси,

Свали в другу сторону,

Да, блять, не ходят такси,

И даже на поезда

Не продаются билеты.

И за стеною стена,

И за грядою гряда,

Осиновый частокол в четыре ряда,

И на вопросы свои

Век не дождешься ответа.

Я просыпаюсь и вижу

Чьи-то следы.

Я помираю от жажды

У самой воды.

И крещусь на Абразан,

И убираю дом вербой.

И то ли вечер не вечер,

Среда не среда.

Займутся чудо-огнями мои города

И станешь ты предо мной

Писанной стервой.

И грянет, в небо забравшись,

Мраморный свет.

Покажет миру, что было

И то, чего нет.

И будет таять в глазах пеленой

Явь молочным туманом.

Разворошит, раскидает по всем сторонам

Меняя все, что копил, на мусор и хлам.

И правда, с коей ты жил, станет обманом.

Ik word wakker en zie

Volledige duisternis.

Ik word wakker en zie

En ik begrijp het niet

Waarom is de winter gekomen?

Voor mijn rode zomer.

Wat veroorzaakt koude rillingen?

Waar de hitte moet oplaaien.

Van wat, wat ik wist en waar ik van hield

Plots viel het in Tartarus.

En tot het einde der dagen

Er zal geen warmte en geen licht zijn.

Er zijn eiken-tovenaars,

Dat zelfs met een zeis,

Dump naar de andere kant

Ja, verdomme, er zijn geen taxi's,

En zelfs in treinen

Tickets zijn niet te koop.

En achter de muur is een muur,

En voorbij de bergkam,

Aspen palissade in vier rijen,

En op je vragen

Je wacht geen eeuw op een antwoord.

Ik word wakker en zie

Iemands voetafdrukken.

Ik sterf van de dorst

Helemaal aan het water.

En ik ben gedoopt op Abrazan,

En ik maak het huis schoon met een wilg.

En of de avond niet de avond is,

Woensdag is geen woensdag.

Mijn steden zullen betrokken zijn bij wondervuren

En je zult voor me staan

Geschreven bitch.

En het zal barsten, klimmen in de lucht,

Marmeren licht.

Laat de wereld zien wat er is gebeurd

En wat niet.

En het zal smelten in de ogen van een sluier

Realiteit melkachtige mist.

Versplinteren, verspreiden aan alle kanten

Alles wat ik heb gespaard ruilen voor afval en afval.

En de waarheid waarmee je leefde zal een leugen worden.