Losing the Plot - Alanis Morissette

Welcome back, insomnia

Ushered back into silence only when everyone else is sleeping

And 'cause the city is sleeping

No one ruthless is rushing to get to the front of the line, as usual

'Cause I am losing the plot

I am grieving the end of superwomaning

I have laid down my cape

As though I haven’t risen like a phoenix from a thousand deaths

As though I have not been reborn to notice that my mission is not dead yet

I’m exhausted, Midas

Reigniting a hunger that typically fuels those of us

Still searching for something outside ourselves

'Cause this city bears violence

And everybody is rushing to sob at the podium

And thank for ones who loved and exploited well

I am losing the plot

I am grieving the end of superwomaning

I have laid down my cape

As though I haven’t risen like a phoenix from a thousand deaths

As though I haven’t been reborn to notice that my mission is not dead yet

The light at the end of the tunnel

The one I have always prayed for is a train

At a hundred miles per hour

And it promises to break my bones if I don’t stand still

Rip my heart out, ambition mill or bust

With my relevance in dust

And I am losing the plot

I am grieving the end of superwomaning

I have laid down my cape

As though I haven’t risen like a phoenix from a thousand deaths

As though I haven’t been reborn to notice that my mission is not dead

As though this fame and pressure has not been a vice around my head

As though my heart has not kept all my cynicism under the mattress

And I can’t keep it up

Though the fire is not out yet

I am losing the plot

Welkom terug, slapeloosheid

Alleen terug in stilte gebracht als alle anderen slapen

En omdat de stad slaapt

Niemand meedogenloos haast zich om vooraan in de rij te staan, zoals gewoonlijk

Omdat ik de plot aan het verliezen ben

Ik treur om het einde van superwomaning

Ik heb mijn cape neergelegd

Alsof ik niet als een feniks ben opgestaan ​​uit duizend doden

Alsof ik niet herboren ben om te merken dat mijn missie nog niet dood is

Ik ben uitgeput, Midas

Een honger die ons normaal gesproken aanwakkert

Nog steeds op zoek naar iets buiten onszelf

Omdat deze stad geweld verdraagt

En iedereen haast zich om te snikken op het podium

En bedankt voor degenen die liefhadden en goed uitbuitten

Ik raak de plot kwijt

Ik treur om het einde van superwomaning

Ik heb mijn cape neergelegd

Alsof ik niet als een feniks ben opgestaan ​​uit duizend doden

Alsof ik niet herboren ben om te merken dat mijn missie nog niet dood is

Het licht aan het einde van de tunnel

Degene waar ik altijd voor gebeden heb, is een trein

Met honderd mijl per uur

En het belooft mijn botten te breken als ik niet stilsta

Scheur mijn hart eruit, ambitie molen of buste

Met mijn relevantie in stof

En ik verlies de plot

Ik treur om het einde van superwomaning

Ik heb mijn cape neergelegd

Alsof ik niet als een feniks ben opgestaan ​​uit duizend doden

Alsof ik niet herboren ben om te merken dat mijn missie niet dood is

Alsof deze roem en druk geen ondeugd om mijn hoofd is geweest

Alsof mijn hart niet al mijn cynisme onder de matras heeft bewaard

En ik kan het niet volhouden

Hoewel het vuur nog niet uit is

Ik raak de plot kwijt