Тишина за Рогожской заставою, из к/ф Дом, в котором я живу - Николай Рыбников

Тишина за Рогожской заставою,

Спят деревья у сонной реки.

Лишь составы бегут за составами,

Да кого-то скликают гудки.

Почему я все ночи здесь полностью

У твоих пропадаю дверей,

Ты сама догадайся по голосу

Семиструнной гитары моей.

Тот, кто любит, — в пути не заблудится.

Так и я никуда не пойду, —

Все равно переулки да улицы

К дому милой меня приведут.

Подскажи, расскажи, утро раннее,

Где с подругой мы счастье найдем?

Может быть, вот на этой окраине

Или в доме, в котором живем?

Не страшны нам ничуть расстояния.

Но куда ни привел бы нас путь,

Ты про первое наше свидание

И про первый рассвет не забудь.

Как люблю твои светлые волосы,

Как любуюсь улыбкой твоей,

Ты сама догадайся по голосу

Семиструнной гитары моей!

Stilte achter de Rogozhskaya-buitenpost,

De bomen slapen bij de slaperige rivier.

Alleen konvooien rennen achter konvooien aan,

Ja, iemand wordt bij horens geroepen.

Waarom ben ik hier de hele nacht helemaal?

Ik verdwijn voor je deuren,

Je raadt het aan je stem

Mijn zevensnarige gitaar.

Degene die liefheeft, zal onderweg niet verdwalen.

Dus ik ga nergens heen, -

Allemaal dezelfde steegjes en straten

Ze zullen me naar mijn dierbare huis brengen.

Vertel me, vertel me, vroege ochtend

Waar zullen we geluk vinden met een vriend?

Misschien aan deze rand?

Of in het huis waarin we wonen?

We zijn helemaal niet bang voor afstand.

Maar waar het pad ons ook leidt,

Je hebt het over onze eerste date

En vergeet de eerste dageraad niet.

Wat hou ik van je blonde haar

Wat bewonder ik je lach

Je raadt het aan je stem

Mijn zevensnarige gitaar!