Der Fliegende Holländer, Act II: Wie aus der Ferne längst vergang'ner Zeiten - Hans Hotter, Astrid Varnay, Рихард Вагнер

Holländer

Wie aus der Ferne längst vergang’ner Zeiten

Spricht dieses Mädchens Bild zu mir:

Wie ich’s geträumt seit bangen Ewigkeiten

Vor meinen Augen seh' ich’s hier

Wohl hub auch ich voll Sehnsucht meine Blicke

Aus tiefer Nacht empor zu einem Weib:

Ein schlagend' Herz ließ, ach!

mir Satans Tücke

Daß eingedenk ich meiner Qualen bleib'

Die düstre Glut, die hier ich fühle brennen

Sollt' ich Unseliger sie Liebe nennen?

Ach nein!

Die Sehnsucht ist es nach dem Heil:

Würd es durch solchen Engel mir zuteil!

Senta

Versank ich jetzt in wunderbares Träumen?

Was ich erblicke, ist’s ein Wahn?

Weilt' ich bisher in trügerischen Räumen

Brach des Erwachens Tag heut' an?

Er steht vor mir, mit leidenvollen Zügen

Es spricht sein unerhörter Gram zu mir:

Kann tiefen Mitleids Stimme mich belügen?

Wie ich ihn oft gesehn, so steht er hier

Die Schmerzen, die in meinem Busen brennen

Ach', dies Verlangen, wie soll ich es nennen?

Wonach mit Sehnsucht es dich treibt — das Heil

Würd' es, du Ärmster, dir duch mich zuteil!

Holländer

Wirst du des Vaters Wahl nicht schelten?

Was er versprach, wie — dürft' es gelten?

Du könntest dich für ewig mir ergeben

Und deine Hand dem Fremdling reichtest du?

Soll finden ich, nach qualenvollen Leben

In deiner Treu' die langersehnte Ruh'?

Senta

Wer du auch seist und welches das Verderben

Dem grausam dich dein schicksal konnte weih’n —

Was auch das Los, das ich mir sollt' erwerben

Gehorsam stests werd' ich dem Vater sein!

Holländer

So unbedingt, wie?

Könnte dich durchdringen

Für meine Leiden tiefstes Mitgefühl?

Senta

(für sich)

Oh, welche Leiden!

Könnt' ich Trost dir bringen!

Holländer

(da er es vernommen)

Welch' holder Klang im nächtigen Gewühl!

Du bist ein Engel!

Eines Engels Liebe

Verworf’ne selbst zu trösten weiß!

Ach, wenn Erlösung mir zu hoffen bliebe

Allewiger, durch diese sei’s!

Senta

Ach, wenn Erlösung ihm zu hoffen bliebe

Allewiger, durch mich nur sei’s!

Holländer

Ach!

Könntest das Geschick du ahnen

Dem dann mit mir du angehörst

Dich würd' es an das Opfer mahnen

Das du mir bringst, wenn Treu' du schwörst

Es flöhe schaudernd deine Jugend

Dem Lose, dem du sie willst weih’n

Nennst du des Weibes schönste Tugend

Nennst ew’ge Treue du nicht dein!

Senta

Wohl kenn' ich Weibes heil’ge Pflichten

Sei drum gestrost, unsel’ger Mann!

Laß über die das Schicksal richten

Die seinem Spruche trotzen kann!

In meines Herzens höchster Reine

Kenn' ich der Treue Hochgebot

Wem ich sie weih', schenk' ich die eine;

Die Treue bis zum Tod

Holländer

Ein heil’ger Balsam meinen Wunden

Dem Schwur, dem hohen Wort entfließt

Hört es: mein Heil, hab' ich gefunden

Mächte, ihr Mächte, die ihr zurück mich stießt

Du Stern des Unheils sollst erblassen

Licht meiner Hoffnung, leuchte neu!

Ihr Engel, die mich einst verlassen

Stärkt jetzt dies Herz in seiner Treu'

Senta

Von mächt'gem Zauber überwunden

Reißt mich’s zu seiner Rettung fort

Hier habe Heimat er gefunden

Hier ruh' sein schiff in sich’rem Port!

Was ist’s, das mächtig in mir lebet?

Was schliesst berauscht mein Busen ein?

Allmächt'ger, was so hoch mich erhebet

Laß es die Kraft der Treue sein!

Nederlands

Als uit de verte van lang vervlogen tijden

Spreekt de foto van dit meisje mij aan:

Waar ik al tijden van droom

Ik zie het hier voor mijn ogen

Ook ik hief mijn ogen vol verlangen op

Van diepe nacht tot vrouw:

Een kloppend hart achtergelaten, helaas!

mij satans bedrog

Zodat ik mijn kwellingen herinner

De sombere sintels die hier branden voel ik

Moet ik, ongelukkig, haar liefde noemen?

Oh nee!

Het is het verlangen naar verlossing:

Zou het mij gegund zijn door zo'n engel!

Senta

Verzink ik nu in prachtige dromen?

Wat zie ik, is het een waanidee?

Tot nu toe heb ik in bedrieglijke ruimtes gewoond

Is de dag van ontwaken vandaag begonnen?

Hij staat voor mij, met lijdende trekken

Zijn ongekende verdriet spreekt mij aan:

Kan de stem van diep medelijden tegen mij liegen?

Zoals ik hem vaak heb gezien, staat hij hier

De pijn die brandt in mijn boezem

Ach, dit verlangen, hoe zal ik het noemen?

Waar je naar verlangt - verlossing

Zou het, jij arme ding, je door mij gegeven worden!

Nederlands

Zul je de keuze van de vader niet uitschelden?

Wat hij beloofde, hoe - moet het van toepassing zijn?

Je zou je voor altijd aan mij kunnen overgeven

En strekte u uw hand uit naar de vreemdeling?

Moet ik vinden, na een leven van kwelling?

In uw trouw de langverwachte rust?

Senta

Wie je ook bent en wat de ruïne

Aan wie je lot je wreed zou kunnen wijden -

Wat het lot ook is dat ik moet verwerven

Ik zal zeer gehoorzaam zijn aan mijn vader!

Nederlands

Dus absoluut, hè?

Zou je kunnen doordringen

Innige deelneming voor mijn lijden?

Senta

(voor zichzelf)

O, wat een lijden!

Kan ik je troost brengen?

Nederlands

(sinds hij het hoorde)

Wat een heerlijk geluid in de nachtelijke menigte!

Je bent een engel!

De liefde van een engel

Afgewezen weet men zichzelf te troosten!

Ach, kon ik maar hopen op verlossing

Eeuwig, door deze zij het!

Senta

Ach, als er nog hoop was op verlossing

Eeuwig, zij het alleen door mij!

Nederlands

Oh!

Kun je het lot raden

Dan hoor je bij mij

Het zou je aan het slachtoffer doen denken

Die je me brengt als je trouw zweert

Laat je jeugd met rillingen vluchten

Aan het kavel waaraan u ze wilt wijden

Noem je de mooiste deugd van de vrouw

Noem je eeuwige trouw niet de jouwe!

Senta

Wel, ik ken de heilige plichten van de vrouw

Houd moed, ongelukkige man!

Laat het lot over hen oordelen

Wie kan zijn uitspraak trotseren!

In mijn hart hoogste zuiverheid

Ik ken het hoge gebod van loyaliteit

Aan wie ik het opdraag, geef ik er een;

Loyaliteit tot de dood

Nederlands

Een heilige balsem voor mijn wonden

De eed, het hoge woord vloeit weg

Hoor het: ik heb mijn redding gevonden

Krachten, jullie krachten die me terugdreven

Je ster van ongeluk zal bleek worden

Licht van mijn hoop, schijn weer!

Jullie engelen die me op een dag zullen verlaten

Versterk dit hart nu in zijn trouw

Senta

Overwonnen door machtige magie

Het trekt me weg om hem te redden

Hier vond hij thuis

Hier rust zijn schip in een veilige haven!

Wat is het dat machtig in mij leeft?

Wat houdt mijn boezem bedwelmd vast?

Almachtig, wat verheft mij zo hoog

Laat het de kracht van trouw zijn!