Der Fliegende Holländer, Act II: Verzeiht! Mein Volk hält draußen sich nicht mehr - Sven Nilsson, Astrid Varnay, Hans Hotter

Daland

(wieder eintretend)

Verzeiht!

Mein Volk hält draußen sich nicht mehr;

Nach jeder Rückkunft, wisset, gibt’s ein Fest

Verschönern möcht ich’s, komme deshalb her

Ob mit Verlobung sich’s vereinen läßt?

(zum Holländer)

Ich denk', ihr habt nach Herzenswunsch gefreit?

Senta, mein Kind, sag, bist auch du bereit?

Senta

Hier meine Hand!

Und ohne Reu'

Bis in den Tod gelob' ich Treu'!

Holländer

Sie reicht die Hand!

Geprochen sie

Hohn, Hölle, dir durch ihre Treu'!

Daland

Euch soll dies Bündnis nicht gereu’n!

Zum Fest!

Heut' soll sich alles freu’n!

Daland

(opnieuw binnenkomen)

sorry!

Mijn mensen blijven niet langer buiten;

Na elke terugkeer, weet je, is er een feest

Ik wil het verfraaien, daarom kom ik hier

Is het te combineren met een verloving?

(tegen de Nederlander)

Ik denk dat je naar hartenlust getrouwd bent?

Senta, mijn kind, zeg me, ben jij er ook klaar voor?

Senta

Hier mijn hand!

En zonder spijt

Tot de dood beloof ik loyaliteit!

Nederlands

Ze schudt de hand!

sprak haar

Minachting, hel, u door hun loyaliteit!

Daland

U moet geen spijt krijgen van deze alliantie!

Naar het feest!

Vandaag zou iedereen blij moeten zijn!