Chapter 19 - Yann Tiersen

To live outside the pale

Is to wither and die

Beyond the pale there are only

Dressed up cavaders

They are wound up each day

Like alarm clocks

They perform like seal

They die like box office receipts

But in the seething honey comb

There is a growth as of plants

An animal warmth

Almost suffocating

A vitality which accrues

From rubbing and glueing together

A hope which is physical

As well as spiritual

A contamination which

Is dangerous but salutary

Small souls perhaps

Burning like tapers

But burning steadily

And capable of throwing

Portenous shadows on the walls

Which hem them in

All goes round and round

Creaking, wobbling, lumbering

Whipmering some-tunes

But round and round and round

Then, if you become very still

Standind on a stoop for instance

And carefully think no thoughts

A myopic, bestial clarity besets your vision

There is a wheel

There are spokes

And there is a hub

And in the center of the hub

There is

Exactly nothing

Om buiten de bleke te leven

Is om te verdorren en te sterven

Voorbij de bleke zijn er alleen

Verklede cavaders

Ze worden elke dag afgewikkeld

Zoals wekkers

Ze presteren als een zeehond

Ze sterven als kassabonnen

Maar in de ziedende honingraat

Er is een groei van planten

Een dierenwarmte

Bijna verstikkend

Een vitaliteit die toeneemt

Van wrijven en aan elkaar lijmen

Een hoop die fysiek is

Evenals spirituele

Een besmetting die

Is gevaarlijk maar heilzaam

Kleine zielen misschien

Branden als taps toelopende

Maar gestaag branden

En in staat om te gooien

Onheilspellende schaduwen op de muren

Die hen insluiten?

Alles gaat rond en rond

Krakende, wiebelende, sjokkende

Whipming some-tunes

Maar rond en rond en rond

Als je dan heel stil wordt

Sta bijvoorbeeld op een stoep

En denk goed na, geen gedachten

Een bijziende, dierlijke helderheid omringt uw zicht

Er is een wiel

Er zijn spaken

En er is een hub

En in het midden van de hub

Er is

Precies niets