Under a Rock - Waxahatchee

Maybe you got your head caught in a ditch last night

I got to you, imparting

Now you’re someone else’s mess tonight

And I got upset, I told you twice

That I know how to break inside

The brick house that you built around your cranium

You wear it like a crown

Maybe I let on that I was interested

In your brand of lonely

A book you cracked once and never read

Your ravenous, insatiable

Appetite for the expendable

Will leave you just as hollow as your requiem

You’ll bang it like a drum

Maybe

Maybe

Misschien ben je vannacht met je hoofd vast komen te zitten in een sloot

Ik ben bij je, meegevend

Nu ben je de puinhoop van iemand anders vanavond

En ik werd boos, ik heb het je twee keer verteld

Dat ik weet hoe ik van binnen moet breken

Het bakstenen huis dat je rond je schedel hebt gebouwd

Je draagt ​​het als een kroon

Misschien heb ik laten merken dat ik geïnteresseerd was

In je merk van eenzaam

Een boek dat je een keer hebt gekraakt en nooit hebt gelezen

Je vraatzuchtige, onverzadigbare

Eetlust voor het verbruik

Zal je net zo hol achterlaten als je requiem

Je slaat erop als een trom

Kan zijn

Kan zijn