From Where I Stand - Ward Thomas

I can remember shouting

I can remember slamming doors

And remember seeing signs

Holding it all inside me

Trying to read between the lines

And I can still hear the silence

It fell on the floor like heavy rain

God let it wash the words away

Nothing was strong enough to save me

Or wash away the stains

From where I stand

With the things I know now

They were counting the years on one hand

And they’re counting the tears on the other

From where I stand

I could never have known

When something loves

Something sufferers

And something dies

Then we cry

Nothing had felt so empty

Nothing had felt so insecure

Nothing could take me from that place

Wanting to hear your every word

And know the reason for your fallen face

There was someone to hold my hand

Somebody to share my point of view

Standing beside me as we go

At least if I have that forever

I’ll never have to know

From where I stand

With the things I know now

They were counting the years on one hand

And they’re counting the tears on the other

From where I stand

I could never have known

When something loves

Something sufferers

And something dies

Then we cry

From where I stand with the things I know now

They were counting the years on one hand

And they’re counting the tears on the other

From where I stand

I could never have known

When something loves

Something sufferers

And something dies

Then we cry

Ik herinner me dat ik schreeuwde

Ik herinner me dat ik met deuren sloeg

En onthoud het zien van tekenen

Ik houd het allemaal in me

Proberen tussen de regels door te lezen

En ik kan de stilte nog steeds horen

Het viel op de grond als zware regen

God liet het de woorden wegwassen

Niets was sterk genoeg om me te redden

Of was de vlekken weg

Van waar ik sta

Met de dingen die ik nu weet

Ze telden de jaren op één hand

En ze tellen de tranen aan de andere kant

Van waar ik sta

Ik had het nooit kunnen weten

Wanneer iets liefheeft

Iets lijdt

En er gaat iets dood

Dan huilen we

Niets voelde zo leeg

Niets had zo onzeker gevoeld

Niets kan me van die plaats halen

Elk woord van je willen horen

En weet de reden voor je gevallen gezicht

Er was iemand om mijn hand vast te houden

Iemand om mijn standpunt te delen

Naast me staan ​​terwijl we gaan

Als ik dat tenminste voor altijd heb

Ik hoef het nooit te weten

Van waar ik sta

Met de dingen die ik nu weet

Ze telden de jaren op één hand

En ze tellen de tranen aan de andere kant

Van waar ik sta

Ik had het nooit kunnen weten

Wanneer iets liefheeft

Iets lijdt

En er gaat iets dood

Dan huilen we

Van waar ik sta met de dingen die ik nu weet

Ze telden de jaren op één hand

En ze tellen de tranen aan de andere kant

Van waar ik sta

Ik had het nooit kunnen weten

Wanneer iets liefheeft

Iets lijdt

En er gaat iets dood

Dan huilen we