Om - Voltaj

Nu e prima oară când am ajuns pe aici

Te cunosc prea bine și știu exact ce-o să zici

Că și tu ai fost la pământ și nu ai de ce

Să-mi întinzi o mână de parcă altul nu e

Nu vezi niciun rost să te oprești tu din calea ta

Și să fii tu cel care ar salva-o pe-a mea

Și uite așa ajungem încet să fim doar străini

Într-o lume pe care noi toți o împărțim

Am fost prinț, am fost cerșetor

Prin soare, prin nori

Ba urc, ba cobor

Am fost tânăr, am fost bătrân

Și sclav și stăpân

Dar tot om rămân

Am fost prinț, am fost cerșetor

Prin soare, prin nori

Ba urc, ba cobor

Am fost tânăr, am fost bătrân

Și sclav și stăpân

Dar tot om rămân

De ce oare nu-ncercăm mai mult să ne zâmbim

Și în schimb suntem mereu pregătiți să clădim

Ziduri reci care să se înalțe până la cer

Să ne apere de ce am simțit până ieri?

Dar, de astăzi, poate că mult mai bine ar fi

Să-ncercăm să le dărâmăm pân la temelii

Căci prin locurile pe unde ele ar crăpa

Soarele, cu mii de raze, ne-ar mângâia

Am fost prinț, am fost cerșetor

Prin soare, prin nori

Ba urc, ba cobor

Am fost tânăr, am fost bătrân

Și sclav și stăpân

Dar tot om rămân

Am fost prinț, am fost cerșetor

Prin soare, prin nori

Ba urc, ba cobor

Am fost tânăr, am fost bătrân

Și sclav și stăpân

Dar tot om rămân

Am fost prinț, am fost cerșetor

Prin soare, prin nori

Ba urc, ba cobor

Am fost tânăr, am fost bătrân

Și sclav și stăpân

Dar tot om rămân

Het is niet de eerste keer dat ik hier ben

Ik ken je te goed en ik weet precies wat je gaat zeggen

Dat jij ook op de grond was en daar geen reden voor hebt

Steek de ene hand uit alsof het de andere niet is

Je ziet geen zin om je in de weg te lopen

En wees degene die de mijne redt

En zo worden we langzaamaan gewoon vreemden

In een wereld die we allemaal delen

Ik was een prins, ik was een bedelaar

Door de zon, door de wolken

ik ga op en neer

Ik was jong, ik was oud

Zowel slaaf als meester

Maar iedereen blijft

Ik was een prins, ik was een bedelaar

Door de zon, door de wolken

ik ga op en neer

Ik was jong, ik was oud

Zowel slaaf als meester

Maar iedereen blijft

Waarom proberen we niet meer te lachen?

En in plaats daarvan zijn we altijd klaar om te bouwen

Koude muren die naar de hemel stijgen

Om ons te verdedigen tegen wat we tot gisteren voelden?

Maar vandaag zou het misschien veel beter zijn

Laten we proberen ze op de grond te scheuren

Voor door de plaatsen waar ze zouden barsten

De zon, met duizenden stralen, zou ons strelen

Ik was een prins, ik was een bedelaar

Door de zon, door de wolken

ik ga op en neer

Ik was jong, ik was oud

Zowel slaaf als meester

Maar iedereen blijft

Ik was een prins, ik was een bedelaar

Door de zon, door de wolken

ik ga op en neer

Ik was jong, ik was oud

Zowel slaaf als meester

Maar iedereen blijft

Ik was een prins, ik was een bedelaar

Door de zon, door de wolken

ik ga op en neer

Ik was jong, ik was oud

Zowel slaaf als meester

Maar iedereen blijft