Unbalanced Pieces - Soulsavers feat. Mark Lanegan and Mike Patton, Soulsavers, Mark Lanegan

The sky is red, clouds are grey and copper moon one day I’ll tell you

The threats are veiled, snow-blind at first unfurl the sails for heavens blue

or dark uncertain waters

Gone — now carry on through violent seasons I call you mother, mother, mother,

in vain

Absent chain the twilights bleeding and the playing board has two unbalanced

pieces

No word is said, castle grey and Sunday soon one day I’ll kill you

The raining sheets batter the ground, unroll the streets and walk along on high

uncertain wires

Gone- now carry on through seasick seasons I’m crawling mother, mother, mother,

in vain

Absent frame the twilights kneeling and the chessboard still has two unbalanced

pieces

Gone- now carry on through violent seasons I call you mother, mother, mother,

in vain

Absent chain the twilights bleeding and the playing board has two unbalanced

pieces

Now carry on through seasick seasons I’m crawling mother, mother, mother,

in vain

Absent frame the twilights kneeling and the chessboard still has two unbalanced

pieces

When you have no one, No one can hurt you

When you have no one, No one can hurt you

In the corners there is light that is good for you

And behind you, I have warned you there are awful things

Will you miss me when I burn, and will you eye me with a longing?

It is longing that I feel to be missed or to be real

When you have no one, No one can hurt you

When you have no one, No one can hurt you

Will you miss me when I burn and will you close The others' eyes

It would be such a favor if you would blind them

There is absence, there is lack there are wolves here abound

You will miss me when I turn around

When you have no one, No one can hurt you

When you have no one, No one can hurt you

De lucht is rood, wolken zijn grijs en op een dag zal ik het je zeggen een koperen maan

De bedreigingen zijn versluierd, sneeuwblind in het begin, ontvouwen de zeilen voor hemelsblauw

of donkere onzekere wateren

Verdwenen - ga nu door met gewelddadige seizoenen. Ik noem je moeder, moeder, moeder,

tevergeefs

Afwezig keten de schemering bloeden en het speelbord heeft twee onevenwichtige

stukken

Er wordt geen woord gezegd, kasteelgrijs en zondag zal ik je binnenkort vermoorden

De regende lakens beuken op de grond, rollen de straten uit en lopen door de hoogte

onzekere draden

Verdwenen - ga nu door met zeezieke seizoenen Ik ben kruipende moeder, moeder, moeder,

tevergeefs

Afwezig frame de schemering knielend en het schaakbord heeft nog steeds twee onevenwichtige

stukken

Weg - ga nu door met gewelddadige seizoenen, ik noem je moeder, moeder, moeder,

tevergeefs

Afwezig keten de schemering bloeden en het speelbord heeft twee onevenwichtige

stukken

Ga nu door met zeezieke seizoenen Ik ben kruipende moeder, moeder, moeder,

tevergeefs

Afwezig frame de schemering knielend en het schaakbord heeft nog steeds twee onevenwichtige

stukken

Als je niemand hebt, kan niemand je pijn doen

Als je niemand hebt, kan niemand je pijn doen

In de hoeken is er licht dat goed voor je is

En achter je, ik heb je gewaarschuwd dat er vreselijke dingen zijn

Zul je me missen als ik brand, en zul je me met verlangen aankijken?

Het verlangt ernaar dat ik het gevoel heb gemist te worden of echt te zijn

Als je niemand hebt, kan niemand je pijn doen

Als je niemand hebt, kan niemand je pijn doen

Zul je me missen als ik brand en sluit je de ogen van de anderen

Het zou zo'n gunst zijn als je ze zou verblinden

Er is afwezigheid, er is gebrek, er zijn hier wolven in overvloed

Je zult me ​​missen als ik me omdraai

Als je niemand hebt, kan niemand je pijn doen

Als je niemand hebt, kan niemand je pijn doen