Chiaroscuro - Typhoon

Headlights through the kitchen window

Are you finally home?

Head down on the table

Watching an abstract puppet show

With the light hope rises

In the darkness, well, there it goes

As I lose myself in chiaroscuro

Car keys clatter on the tile

You lunge for the phone

Your voice like a frightened child

«He's had some kinda stroke!»

Be calm my dear

I’m just moving a little slow

As it all approaches absolute zero

Now there’s no one behind the curtain

And you hate hospitals

I know it’s an awful burden

But that’s the way it goes

I’d let you off the hook

But by now you and I should know

We’re involved in something irreversible

They say nothing survives

But in the case we do

I’m afraid of my posthumous state

I don’t know if karmic residue

Is something you-you'd even recognize

So, here’s what I’m going to do:

Take some time to erase myself

And then whatever’s left I’ll leave with you

I’ll bury it in you

Koplampen door het keukenraam

Ben je eindelijk thuis?

Hoofd naar beneden op de tafel

Een abstracte poppenshow kijken

Met het licht stijgt de hoop

In de duisternis, nou, daar gaat het

Terwijl ik mezelf verlies in clair-obscur

Autosleutels kletteren op de tegel

Je snakt naar de telefoon

Je stem als een bang kind

«Hij heeft een soort beroerte gehad!»

Wees kalm mijn liefste

Ik ga gewoon een beetje traag

Omdat het allemaal het absolute nulpunt nadert

Nu is er niemand achter het gordijn

En je hebt een hekel aan ziekenhuizen

Ik weet dat het een enorme last is

Maar zo gaat het

Ik zou je laten gaan

Maar nu zouden jij en ik het moeten weten

We zijn betrokken bij iets onomkeerbaars

Ze zeggen dat niets overleeft

Maar in het geval dat we dat doen

Ik ben bang voor mijn postume staat

Ik weet niet of karmische resten

Is iets dat je zelfs zou herkennen?

Dus, dit is wat ik ga doen:

Neem even de tijd om mezelf te wissen

En wat er dan nog over is, laat ik met jou achter

Ik zal het in je begraven