Treplev - Tomas Klus

Můj psací stůl je popraviště

A prázdný papír mrtvé tělo mé múzy

Minulost byla, ne není žádné příště

Píšu vám proto, že si to dlužím

Nejsem jak Vy, ničím vázán pánu Bohu

Mně nikdy nepsal poznámky nad okraje

Talentem plýtval jen na Vašem slohu

A mně přisoudil jinotaje

Ve smrti není bolesti, to jen ve strachu z ní

Nejste hoden pověsti a ať to každý ví

Neplakej prosím, neplakej srdce moje

Jste zbabělý zlosyn, co prchl ze souboje

Píšete z patra, jste přízemní až běda

Nechť Vaše knihy brzy podléhají módě

Načetl jste schéma a inspiraci hledal

V mém posledním záchytném bodě

Psal jste ji na záda, sliby věrnosti

A místo podpisu vetkl tři tečky na lýtka

Nadšeně vykládá, jak píšete z lehkostí

Že není nic víc, než Vaše povídka

Ve smrti není bolesti, to jen ve strachu z ní

Nejste hoden pověsti a ať to každý ví

Neplakej prosím, neplakej srdce moje

Jste zbabělý zlosyn, co prchl ze souboje

Torza mých vět se válí na bojišti

Je slyšet zpěv, opilého ďáčka

Ačkoliv mlád už ze mě opadává listí

I tento list můžete po přečtení zmačkat

Slova jak děvky střídají významy

Chtěl bych teď vidět výraz Vaší tváře

Jen čirá nenávist byla mezi námi

Přesto jste Vy mým posledním čtenářem

Ve smrti není bolesti, to jen ve strachu z ní

Nejste hoden pověsti a ať to každý ví

Neplakej prosím, neplakej srdce moje

Jste zbabělý zlosyn, co prchl ze souboje

Nechť je Vám Borisi, nechť je Vám peklo těsné

Přísahám Bohu, že Vás budu strašit ve snech

Neb v tomto světě, pro vás srdce netlukou

Umřu Vaší vinou se zbraní ve svých rukou

Vězte však, že Vám nikdy neprominu

Matku vzal čert, anděl však ochrání mou Ninu

Od Vašich doteků, jež zbavují čistoty

Budu jí na blízku, jsa vtělen do samoty

Ve smrti není bolesti, to jen ve strachu z ní

Nejste hoden pověsti a ať to každý ví

Neplakej prosím, neplakej srdce moje

Jste zbabělý zlosyn, co prchl ze souboje

Ve smrti není bolesti, to jen ve strachu z ní

Nejste hoden pověsti a ať to každý ví

Neplakej prosím, neplakej srdce moje

Jste zbabělý zlosyn, co prchl ze souboje

Mijn bureau is een executieplaats

En een blanco papieren lijk van mijn muze

Het verleden is geweest, er is geen volgende keer

Ik schrijf je omdat ik het verschuldigd ben

Ik ben niet zoals u bent, o Heer

Hij schreef me nooit aantekeningen over de randen

Hij verspilde alleen talent aan jouw stijl

En hij wees me een eikel toe

Er is geen pijn in de dood, alleen in angst ervoor

Je bent geen reputatie waard en laat het iedereen weten

Alsjeblieft, huil niet, huil niet mijn hart

Je bent een laffe schurk die aan een gevecht is ontsnapt

Je schrijft vanaf de grond, je bent down to earth

Maak je boeken snel modieus

Je hebt het diagram geladen en inspiratie gezocht

Bij mijn laatste aanwijzing

Je schreef het op je rug, geloften van trouw

En in plaats van te tekenen, weefde hij drie stippen op zijn kuiten

Enthousiast legt hij uit hoe je met gemak schrijft

Dat er niets meer is dan jouw verhaal

Er is geen pijn in de dood, alleen in angst ervoor

Je bent geen reputatie waard en laat het iedereen weten

Alsjeblieft, huil niet, huil niet mijn hart

Je bent een laffe schurk die aan een gevecht is ontsnapt

Een torsie van mijn zinnen rolt over het slagveld

Je kunt de zingende, dronken dolk horen

Hoewel de bladeren van me vallen

U kunt dit blad ook na het lezen indrukken

Woorden als hoeren hebben een andere betekenis

Ik zou nu graag de uitdrukking op je gezicht willen zien

Alleen pure haat was tussen ons

Toch ben jij mijn laatste lezer

Er is geen pijn in de dood, alleen in angst ervoor

Je bent geen reputatie waard en laat het iedereen weten

Alsjeblieft, huil niet, huil niet mijn hart

Je bent een laffe schurk die aan een gevecht is ontsnapt

Moge Boris voor jou zijn, moge de hel krap voor je zijn

Ik zweer bij God dat ik je bang zal maken in je dromen

Want in deze wereld klopt het hart niet voor jou

Ik zal sterven door jouw schuld met een wapen in mijn handen

Maar weet dat ik je nooit zal vergeven

De moeder is door de duivel meegenomen, maar de engel zal mijn Nina beschermen

Van je aanrakingen die de zuiverheid kwijtraken

Ik zal dicht bij haar zijn, ik ben belichaamd in eenzaamheid

Er is geen pijn in de dood, alleen in angst ervoor

Je bent geen reputatie waard en laat het iedereen weten

Alsjeblieft, huil niet, huil niet mijn hart

Je bent een laffe schurk die aan een gevecht is ontsnapt

Er is geen pijn in de dood, alleen in angst ervoor

Je bent geen reputatie waard en laat het iedereen weten

Alsjeblieft, huil niet, huil niet mijn hart

Je bent een laffe schurk die aan een gevecht is ontsnapt