Nina - Tomas Klus

Dnes v noci jsem ze spaní křičela tvoje jméno

Já vím, že nejsi rád, ale nejde zapomenout

Jak při každém slově přivíráš víčka

Prosím vyslyš moji zpověď, už jsme starý na psaníčka

Jsem bytost z vodních par, živa jenom z tvého dechu

Já vím, že nejsi rád a že je ti to k vzteku

Chci ti všechno říct a pak se někam schovat

Třeba pochopíš, jak je těžké nemilovat

Zase zrychlil se mi dech, jak maratónským běžcům

Co je to za příběh, bez lásky, bez milenců

Nemáš slov, patrně všechna patří jiným

Prosím proměň mě s nimi, ve sny, v gesta i činy

A já tu zůstanu, ztracené malířské plátno

Třeba se vrátíš a já zas nechám se napnout

Prosím maluj mě, tvoř, k obrazu svému

Nech mě shořet, už nikdy o nás nemluv

Jsi mé úzko, jsi krev z řezných ran

Jsi ten, kdo vchází nepozván

Jsi zvuk když padnou minarety, slzy múz

Jsi mé úzko, jsi krev z řezných ran

Ačkoli nechci, jsi ve mně uschován

Jsi zvuk když padnou minarety, slzy múz

Až splynu se vzduchem, nechám rozplakat nebe

Budu vším tím, co lidi k propasti svede

Budu Krysařovou flétnou a ozvěna v tvé duši

Pak ptáci tiše vzlétnou, by nedali tušit

Že se nebe nakloní a zapře se světem

Tvé černé svědomí poprvé promluví k obětem

Nerovných bojů tvé sebestředné války

Srdečních nepokojů, cos pozoroval z dálky

Jsi mé úzko, jsi krev z řezných ran

Ačkoli nechci, jsi ve mně uschován

Jsi zvuk, když padnou minarety, slzy múz

Jsi mé úzko, jsi krev z řezných ran

Jsi ten, kdo vchází nepozván

Jsi zvuk, když padnou minarety, slzy múz

Jsi mé úzko, jsi krev z řezných ran

Ačkoli nechci, jsi ve mě uschován

Jsi zvuk, když padnou minarety, slzy múz

Jsi mé úzko, jsi krev z řezných ran

Jsi ten, kdo vchází nepozván

Jsi zvuk, když padnou minarety, slzy múz

Ik riep je naam vannacht uit de slaap

Ik weet dat je het niet leuk vindt, maar je kunt het niet vergeten

Hoe je je oogleden sluit bij elk woord

Luister alsjeblieft naar mijn bekentenis, we zijn oud op envelop

Ik ben een waterdamp wezen, alleen levend van jouw adem

Ik weet dat je het niet leuk vindt en dat het je boos maakt

Ik wil je alles vertellen en me dan ergens verstoppen

Misschien begrijp je hoe moeilijk het is om niet lief te hebben

Mijn adem versnelde weer, zoals marathonlopers

Wat een verhaal, zonder liefde, zonder minnaars

Je hebt geen woorden, waarschijnlijk zijn ze allemaal van anderen

Verander mij alstublieft met hen, in dromen, in gebaren en acties

En ik blijf hier, verloren schilderdoek

Misschien kom je terug en word ik weer gespannen

Schilder me alsjeblieft, creëer, voor jouw afbeelding

Laat me branden, praat nooit meer over ons

Je bent van mij, je bent bloed van snijwonden

Jij bent degene die onuitgenodigd binnenkomt

Je klinkt als vallende minaretten, tranen van muzen

Je bent van mij, je bent bloed van snijwonden

Hoewel ik het niet wil, blijf je in mij

Je klinkt als vallende minaretten, tranen van muzen

Wanneer ik samensmel met de lucht, laat ik de hemel huilen

Ik zal zijn wat mensen naar de afgrond leidt

Ik zal de Rattenfluit zijn en de echo in je ziel

Dan vliegen de vogels rustig weg, ze zouden het niet weten

Dat de hemel zal kantelen en de wereld zal ontkennen

Je zwarte geweten spreekt voor het eerst tot de slachtoffers

De ongelijke strijd van je egocentrische oorlog

Hartrellen die je van een afstand hebt bekeken

Je bent van mij, je bent bloed van snijwonden

Hoewel ik het niet wil, blijf je in mij

Je klinkt als vallende minaretten, tranen van muzen

Je bent van mij, je bent bloed van snijwonden

Jij bent degene die onuitgenodigd binnenkomt

Je klinkt als vallende minaretten, tranen van muzen

Je bent van mij, je bent bloed van snijwonden

Hoewel ik het niet wil, blijf je in mij

Je klinkt als vallende minaretten, tranen van muzen

Je bent van mij, je bent bloed van snijwonden

Jij bent degene die onuitgenodigd binnenkomt

Je klinkt als vallende minaretten, tranen van muzen