Annabel Lee - Tiger Army

Oh Annabel Lee, forever in my dreams.

You know you’ve still got a piece of my heart.

You’ve had it right from the start.

Oh Annabel Lee, stop haunting my dreams.

Yours is the face that I see in the dark, in the dark.

Into the darkness,

farther, my heart slips.

Into the darkness,

into the sea.

Oh Annabel Lee, the ocean calls to me.

In the spring when our love had its start.

Oh Annabel Lee, forever trapped by the memories,

in the sepulchre of my heart.

Black cats they scurry by in the night.

They tell me where you are.

In the chill of november

and now the kingdom is in ruins.

Just a memory like you and me.

Will you release me?

Into the darkness,

farther, my heart slips.

Into the darkness,

into the sea.

Oh Annabel Lee, those nights seem so long ago.

When my heart didn’t feel so old.

Oh Annabel Lee, call your name for eternity.

Long as the stars shall burn and the moon glows.

The ocean whispers in night air

and you once were with me there.

Do you remember?

And I’m speaking your name.

Though it’s over, think of me.

Will you release me?

Into the darkness,

farther, my heart slips.

Into the darkness,

into the sea.

Oh Annabel Lee, voor altijd in mijn dromen.

Je weet dat je nog steeds een stukje van mijn hart hebt.

Je hebt het vanaf het begin goed begrepen.

Oh Annabel Lee, stop met het achtervolgen van mijn dromen.

Het jouwe is het gezicht dat ik in het donker zie, in het donker.

In de duisternis,

verder glijdt mijn hart weg.

In de duisternis,

in de zee.

Oh Annabel Lee, de oceaan roept me.

In de lente toen onze liefde begon.

Oh Annabel Lee, voor altijd gevangen door de herinneringen,

in het graf van mijn hart.

Zwarte katten rennen ze 's nachts voorbij.

Ze vertellen me waar je bent.

In de kou van november

en nu ligt het koninkrijk in puin.

Gewoon een herinnering zoals jij en ik.

Laat je me los?

In de duisternis,

verder glijdt mijn hart weg.

In de duisternis,

in de zee.

Oh Annabel Lee, die nachten lijken zo lang geleden.

Toen mijn hart niet zo oud aanvoelde.

Oh Annabel Lee, noem je naam voor de eeuwigheid.

Zolang de sterren zullen branden en de maan gloeit.

De oceaan fluistert in de nachtlucht

en je was daar ooit bij mij.

Weet je nog?

En ik spreek je naam.

Ook al is het voorbij, denk aan mij.

Laat je me los?

In de duisternis,

verder glijdt mijn hart weg.

In de duisternis,

in de zee.