Monument - The Crüxshadows

I never wrote you a love song

Somehow words could not express what I needed to say

And so I never wrote you a love song

And now it’s much, much too late 'cause you’ve gone away

But I will build this monument

To remember all the love we once had

And I’ll close my eyes and make it how it used to be

I swear I never stopped loving you with everything I am

And it hurts so much to think you stopped loving me

You stopped loving me

So I wish that I’d had written you a love song

And somehow you understood what it feels to be me

Because the Angel loves the spirit forever

And does it unconditionally

But I will build this monument

To remember all the love we once had

And I’ll close my eyes and make it how it used to be

I swear I never stopped loving you with everything I am

And it hurts so much to think you stopped loving me

You stopped loving me

I met a lady in the meads

Full beautiful --- a faery’s child;

Her hair was long, her foot was light

And her eyes were wild

I made a garland for her head

And bracelets too, and fragrant zone;

She look’d at me as she did love

And made sweet moan

I set her on my pacing steed

And nothing else saw all day long;

For sideways would she lean, and sing

A faery’s song

She found me roots of relish sweet

And honey wild, and manna dew;

And sure in language strange she said

'I love thee true.'

She took me to her elfin grot

And there she wept and sighed full sore

And there I shut her wild wild eyes

With kisses four

And there she lulled me asleep

And there I dream’d --- ah!

woe betide!

---

The latest dream I ever dreamt

On the cold hill side

I saw pale kings, and princes too

Pale warriors, death-pale were they all;

They cried --- 'La Belle Dame sans Merci

Hath thee in thrall!'

I saw their starved lips in the gloam

With horrid warning gaped wide

And I awoke, and found me here

On the cold hill side

And this is why I sojourn here

Alone and palely loitering;

Though the sedge is wither’d from the lake

And no birds sing

Ik heb je nooit een liefdeslied geschreven

Op de een of andere manier konden woorden niet uitdrukken wat ik moest zeggen

En dus heb ik je nooit een liefdesliedje geschreven

En nu is het veel, veel te laat, want je bent weggegaan

Maar ik zal dit monument bouwen

Om alle liefde te herinneren die we ooit hadden

En ik zal mijn ogen sluiten en het maken zoals het vroeger was

Ik zweer dat ik nooit ben opgehouden van je te houden met alles wat ik ben

En het doet zo'n pijn om te denken dat je niet meer van me houdt

Je hield op van me te houden

Dus ik wou dat ik een liefdeslied voor je had geschreven

En op de een of andere manier begreep je hoe het voelt om mij te zijn

Omdat de engel voor altijd van de geest houdt

En doet het onvoorwaardelijk?

Maar ik zal dit monument bouwen

Om alle liefde te herinneren die we ooit hadden

En ik zal mijn ogen sluiten en het maken zoals het vroeger was

Ik zweer dat ik nooit ben opgehouden van je te houden met alles wat ik ben

En het doet zo'n pijn om te denken dat je niet meer van me houdt

Je hield op van me te houden

Ik ontmoette een dame in de weiden

Volledig mooi --- een feeënkind;

Haar haar was lang, haar voet was licht

En haar ogen waren wild

Ik maakte een slinger voor haar hoofd

En armbanden ook, en geurzone;

Ze keek me aan alsof ze van me hield

En maakte zoete kreunen

Ik zette haar op mijn tempo ros

En niets anders zag de hele dag;

Want zijwaarts zou ze leunen, en zingen

Het lied van een fee

Ze vond me wortels van smaak zoet

En wilde honing en mannadauw;

En zeker in vreemde taal zei ze:

'Ik hou echt van je.'

Ze nam me mee naar haar elfengrot

En daar huilde en zuchtte ze vol pijn

En daar sloot ik haar wilde, wilde ogen

Met kusjes vier

En daar wiegde ze me in slaap

En daar droomde ik --- ah!

wee!

---

De laatste droom die ik ooit heb gedroomd

Aan de koude heuvelkant

Ik zag bleke koningen, en ook prinsen

Bleke krijgers, doodsbleek waren ze allemaal;

Ze riepen --- 'La Belle Dame sans Merci

Heb je in de ban!'

Ik zag hun uitgehongerde lippen in de schemering

Met afschuwelijke waarschuwing wijd opengesperd

En ik werd wakker en vond me hier

Aan de koude heuvelkant

En dit is waarom ik hier verblijf

Alleen en bleek rondhangen;

Hoewel de zegge is verdord van het meer

En geen vogels zingen