Killybegs - The Chieftains, Jimmy Ibbotson, Jeff Hanna

My heart was warm with family love, as I slipped into a chair

Beside my Uncle John my daughters 'cross the table there

I’d walked the docks in misty rain;

a pain was in my legs

But I’d seen the dream of kinsmen in the boats of Killybegs

The ban’er of my Uncle and my daughters filled the air

And the Donegalers next to us were glad that we were there

I was kind of quite listening out the window ledge

For the music of the harbour, the birds of Killybegs

Down the coast not far was Galway, planned the joys from Connemara

After supper and a sleep, we would be going there tomorra'

I worried if my words would ere be sung by Irishmen

Or rot here on the docks, like the fish of Killybegs

A radio was playin' though we never heard a word

For the rhythm of the music was familiar if absurd

A hearkening intensity for silence did I beg

Oh what a song was playing in the air of Killybegs

I couldn’t quite believe it for it sounded rather strange

The instruments were different and the key had been changed

I reached to turn the volume up, then teeter on my leg

A girl from Tipperary sang my song in Killybegs

Mijn hart was warm van familieliefde, toen ik in een stoel gleed

Naast mijn oom John steken mijn dochters daar de tafel over

Ik had door de dokken gelopen in mistige regen;

er was pijn in mijn benen

Maar ik had de droom gezien van verwanten in de boten van Killybegs

De ban'er van mijn oom en mijn dochters vulde de lucht

En de Donegalers naast ons waren blij dat we er waren

Ik luisterde nogal uit de vensterbank

Voor de muziek van de haven, de vogels van Killybegs

Langs de kust, niet ver was Galway, plande de geneugten van Connemara

Na het avondeten en slapen zouden we er morgen heen gaan'

Ik maakte me zorgen als mijn woorden zouden worden gezongen door Ieren

Of rot hier in de haven, zoals de vissen van Killybegs

Er speelde een radio, hoewel we nooit een woord hoorden

Voor het ritme van de muziek was bekend als absurd

Ik smeekte om een ​​luisterende intensiteit voor stilte

Oh wat een nummer speelde in de lucht van Killybegs

Ik kon het niet helemaal geloven, want het klonk nogal vreemd

De instrumenten waren anders en de toonsoort was veranderd

Ik reikte om het volume hoger te zetten en wankelde toen op mijn been

Een meisje uit Tipperary zong mijn lied in Killybegs