Frames - Temposhark

I can understand you

But I can’t feel you

And now I need to know

What you’re thinking

Don’t make it too easy

Or I won’t believe you

Got to see it through

Without blinking

Paint me your reflection

Photograph that rage

Charge me with your beauty and pain

You slashed your canvas

Tore your name

All of those years

Were thrown away

But now you hang your life in frames

And it moves me

Moves me

Again, again, again, again, again

Can’t listen to reason

When I’m with you

Because my heart makes up

For what’s missing

I hear you now

Whispering how

You had to say it

Because you knew too much

You couldn’t fake it

You slashed your canvas

Tore your name

All of those years

Were thrown away

But now you hang

Your life in frames

And it moves me

Moves me

Over and over again

You’re pretty and hot, defiant and proud

I know who you are

Like shadows revealing the light in the dark

You give me the beat of your heart

You slashed your canvas

Tore your name

All of those years

Were thrown away

But now you hang

Your life in frames

And it moves me

Moves me

Again, again, again, again, again

Ik kan je begrijpen

Maar ik kan je niet voelen

En nu moet ik het weten

Wat denk je?

Maak het niet te gemakkelijk

Of ik zal je niet geloven

Ik moet het doorzien

Zonder te knipperen

Schilder me je spiegelbeeld

Fotografeer die woede

Laad me op met je schoonheid en pijn

Je sneed je canvas door

scheurde je naam

Al die jaren

werden weggegooid

Maar nu hang je je leven in lijsten

En het ontroert me

Beweegt me

Nogmaals, opnieuw, opnieuw, opnieuw, opnieuw

Kan niet naar reden luisteren

Als ik bij jou ben

Omdat mijn hart het goedmaakt

Voor wat er ontbreekt

Ik hoor je nu

fluisteren hoe?

Je moest het zeggen

Omdat je te veel wist

Je kon het niet faken

Je sneed je canvas door

scheurde je naam

Al die jaren

werden weggegooid

Maar nu hang je

Je leven in kaders

En het ontroert me

Beweegt me

Opnieuw en opnieuw

Je bent mooi en knap, uitdagend en trots

Ik weet wie je bent

Als schaduwen die het licht in het donker onthullen

Je geeft me het ritme van je hart

Je sneed je canvas door

scheurde je naam

Al die jaren

werden weggegooid

Maar nu hang je

Je leven in kaders

En het ontroert me

Beweegt me

Nogmaals, opnieuw, opnieuw, opnieuw, opnieuw