Wrung - Telethon

Don’t it always seem to go

We press and we obsess about the things that we can’t know

Finding answers nested eventually

Never end up phrased the way we hoped that they would be

In thirty days, mankind will be erased

You can try to render sensical but it leaves a funny taste

Because everything’s been leading up to this point

Watch everything get thrown into the void and destroyed

At a thousand miles an hour

The days that you spent shopping, sleeping, and smoking pot

Seem impossible now

At least you figured it out

So as I stated earlier, I know

How it’s all going to happen

But no concept of where I’ll go after

Calming, but help me along

What can I say to the regions beyond?

«It's really been a long while.

Was hoping we could catch up at some point soon

Will await your reply.

P. S. Send a little sunlight won’t you?»

Shit!

Up the steps into the church on down my street

Everybody’s strolling easy

These people don’t mind, no, they’re not worried about nothing

Got a grip on their existentiality

And ooh, ooh, I bet if they knew

Their time was running out so quickly

They’d remain stoic, some would probably be happy

They’d make believers out of anyone

Might make a believer out of me

Have I got this wrong?

Been mistaken about it all along

Have I got this all wrong?

Is this the ticket to keeping on the keeping on?

Did I have it wrong now, baby, or am I stuck repeating a line?

Salvation.

Paradise.

But are they mine?

I’m open to the experience of dying

Other topics are rattling in my mind

If Hell’s not real, then why am I afraid of going?

If God’s not real, then why do I still apologize to it?

At the core, a young man got exactly what he asked for

A young man feels remorse because what he then found out

Is the core of the earth will soon abruptly cease its spinning

There’s terror in unknowing

There’s more in what’s in store

This will be five dark weeks of questioning my judgment

Rewinding reminders from the heart

The pitch black holes of hindsight, do I trust them?

Been hearing false reminders from the start

Stop making sense there’s none in there to find

Lijkt het niet altijd te gaan?

We drukken en we zijn geobsedeerd door de dingen die we niet kunnen weten

Uiteindelijk geneste antwoorden vinden

Word nooit zo geformuleerd als we hoopten dat ze zouden zijn

Over dertig dagen zal de mensheid zijn uitgewist

Je kunt proberen zinnig te maken, maar het laat een grappige smaak achter

Omdat alles heeft geleid tot dit punt

Kijk hoe alles in de leegte wordt gegooid en vernietigd

Met duizend mijl per uur

De dagen dat je winkelde, sliep en wiet rookte

Lijkt nu onmogelijk

Je hebt het tenminste begrepen

Dus zoals ik eerder al zei, ik weet het

Hoe het allemaal gaat gebeuren

Maar geen idee waar ik naartoe ga

Rustgevend, maar help me op weg

Wat kan ik zeggen tegen de regio's daarbuiten?

«Het is echt lang geleden.

Ik hoopte dat we elkaar snel zouden kunnen inhalen

Zal uw antwoord afwachten.

P. S. Stuur een beetje zonlicht, nietwaar?»

Shit!

De trap op naar de kerk in mijn straat

Iedereen wandelt makkelijk

Deze mensen vinden het niet erg, nee, ze maken zich nergens druk om

Heb je grip op hun existentialiteit

En ooh, ooh, ik wed dat als ze het wisten

Hun tijd raakte zo snel op

Ze zouden stoïcijns blijven, sommigen zouden waarschijnlijk blij zijn

Ze zouden van iedereen gelovigen maken

Zou een gelovige van me kunnen maken

Heb ik het mis?

Heb me er al die tijd in vergist

Heb ik het helemaal mis?

Is dit het ticket om door te gaan?

Heb ik het nu verkeerd, schat, of zit ik vast in het herhalen van een regel?

Redding.

Paradijs.

Maar zijn ze van mij?

Ik sta open voor de ervaring van sterven

Andere onderwerpen spoken door mijn hoofd

Als de hel niet echt is, waarom ben ik dan bang om te gaan?

Als God niet echt is, waarom bied ik dan nog steeds mijn excuses aan?

In wezen kreeg een jonge man precies waar hij om vroeg

Een jonge man voelt wroeging omdat wat hij toen ontdekte...

Zal de kern van de aarde binnenkort abrupt stoppen met draaien?

Onwetendheid schuilt in angst

Er is meer in de winkel

Dit worden vijf donkere weken waarin ik mijn oordeel in twijfel zal trekken

Herinneringen uit het hart terugspoelen

De pikzwarte gaten achteraf, vertrouw ik ze?

Hoorde vanaf het begin valse herinneringen

Stop met logisch te zijn, er is niets om te vinden