The Improbable New Sensations - Telethon

My jog turned to a stroll

The saddest stroll you’ve ever seen

Past the popcorn stall and gift shops

Lining the ruin that was main street

Then I heard some noise erupting

From the fire station window (defunct as it ever was)

Solid state amps and guitars tuning

An insane mechanized purring

Being the good American I am, I knew I had to run

Up the stairway to inspect

At the top, a door, a sheet a paper stapled into it that said

‘to all who come to this happy place, welcome in'

Stepped into a crimson red apartment

With a pristine floral carpet

Victorian furniture upturned against the wall

A guy with a mic said «come on inside, we was only gettin' started»

Mijn joggen veranderde in een wandeling

De meest trieste wandeling die je ooit hebt gezien

Langs de popcornkraam en cadeauwinkels

Langs de ruïne die de hoofdstraat was?

Toen hoorde ik wat lawaai losbarsten

Vanuit het raam van de brandweerkazerne (ter ziele zoals het ooit was)

Solid state versterkers en gitaren tuning

Een krankzinnig gemechaniseerd spinnen

Omdat ik de goede Amerikaan ben, wist ik dat ik moest rennen

De trap op om te inspecteren

Aan de bovenkant, een deur, een vel een papier geniet erin dat zei:

'aan iedereen die naar deze gelukkige plek komt, welkom in'

Stapte een karmozijnrood appartement binnen

Met een ongerept bloementapijt

Victoriaanse meubels omgekeerd tegen de muur

Een man met een microfoon zei: "Kom binnen, we waren nog maar net begonnen"