Doctor - Telethon

Doctor

Can I call you that?

I know you don’t have a degree, but

Doctor

Just rolls off the tongue a bit more naturally to me

Doctor, seems you got a problem

With the way that I’m living my life

You’re shoveling and you’re scraping down

It’s cutting me just like a…

(Protag: No, fuck that, you already know what I’m gonna say, Doctor: okay)

If we’re aiming for open, we’ll have to try harder

We gotta destroy that levee I’m guarding

It wasn’t expected, now I’m begging your pardon

There’s nary a glimmer, so gimme your card and I’ll be gone

Despite the benefits I hear result from talking out your problems

I can’t seem to see how steps that help others could ever help me

There’s a live wire coursing through my genes that puppeteers apprehension and

fear

I hope that’s clear

Can we proceed at a distance?

You know how I’m different

Doctor, suppose there’s a reason

For all the creaks and whistling upstairs

Suppose those reasons are manifest in the hours I’ve spent tracing lines in the

sand

Those lines have been drawn to a credible purpose

Let in too many people, your emotions will surface

I couldn’t imagine that kind of despair

So I’m putting up safeguards and I’m keeping them there

Maybe I don’t know what I don’t know

As the scholars tell me, ignorance is bliss

I don’t need fixing

Got the right to get pissed;

piss drunk to avail cheap, easy assistance

The ones who matter have to stay by my side;

a pack to hide behind

May disappoint them time to time

But c’est la vie to me that’s life

Seems you got anger

Why not try sadness?

Seems you got rage

Why not try crying?

I know it thrills you to burn off at someone

But you’re gonna lose them, son, if you don’t start trying

I see your point

I see the consequences stacking up downstream

My circle closing

I can see it now, what I hold dear to me

Won’t be there always, be there when I’m sick and frail, old and grey

If I don’t get lighter

They can all start leaving

They can all stop loving back

That’s where we’re heading

The choir sings for me

Single cell of tragedy

They witness and they pity me

It’s getting damn near deafening

But if I decide to get off this ride, can I?

Arts

Mag ik je zo noemen?

Ik weet dat je geen diploma hebt, maar

Arts

Rolt gewoon wat natuurlijker van de tong voor mij

Dokter, het lijkt erop dat u een probleem heeft

Met de manier waarop ik mijn leven leid

Je bent aan het scheppen en je bent aan het schrapen

Het snijdt me net als een...

(Protag: Nee, fuck dat, je weet al wat ik ga zeggen, dokter: oke)

Als we streven naar openheid, zullen we harder moeten proberen

We moeten die dijk die ik bewaakt vernietigen

Het was niet verwacht, nu smeek ik je excuses

Er is geen sprankje, dus geef je kaart en ik ben weg

Ondanks de voordelen die ik hoor, zijn het resultaat van het uitpraten van je problemen

Ik kan niet zien hoe stappen die anderen helpen mij ooit kunnen helpen

Er gaat een stroomdraad door mijn genen die poppenspelers schrik aanjaagt en...

angst

Ik hoop dat dat duidelijk is

Kunnen we op afstand verder gaan?

Je weet hoe ik anders ben

Dokter, stel dat er een reden is?

Voor al het gekraak en gefluit boven

Stel dat die redenen zich manifesteren in de uren die ik heb besteed aan het traceren van lijnen in de

zand

Die lijnen zijn getrokken met een geloofwaardig doel

Laat te veel mensen binnen, je emoties komen naar boven

Ik kon me dat soort wanhoop niet voorstellen

Dus ik zorg voor beveiligingen en ik houd ze daar

Misschien weet ik niet wat ik niet weet

Zoals de geleerden me vertellen, is onwetendheid een zegen

Ik hoef niet gerepareerd te worden

Heb het recht om boos te worden;

pis dronken om goedkope, gemakkelijke hulp te krijgen

Degenen die ertoe doen, moeten aan mijn zijde blijven;

een pak om je achter te verschuilen

Kan ze keer op keer teleurstellen

Maar c'est la vie to me that's life

Het lijkt erop dat je boos bent

Waarom probeer je verdriet niet?

Het lijkt erop dat je woedend bent

Waarom probeer je niet te huilen?

Ik weet dat het je opwindt om op iemand af te branden

Maar je gaat ze verliezen, zoon, als je het niet probeert

Ik begrijp je punt

Ik zie de gevolgen zich stroomafwaarts opstapelen

Mijn kring wordt gesloten

Ik zie het nu, wat me dierbaar is

Zal er niet altijd zijn, er zijn als ik ziek en zwak, oud en grijs ben

Als ik niet lichter word

Ze kunnen allemaal vertrekken

Ze kunnen allemaal stoppen van terug te houden

Daar gaan we naar toe

Het koor zingt voor mij

Eén cel van tragedie

Ze getuigen en ze hebben medelijden met me

Het wordt bijna oorverdovend

Maar als ik besluit om van deze rit af te stappen, kan ik dat dan?