Blizzard - Telethon

Yesterday I walked outside

Someone was parked at the light

In a Camaro convertible

So I walked right back inside

Opened my apartment door

Equally vexing as it was before

And I realized

This is my life

One day it’ll be over

I’ll have survived

One hundred years of ‘Tomorrow I’m gonna get it right'

Have you ever looked around

Looked yourself up and looked yourself down

And thought «Shit.»

As someone who passes himself off as effortless

You really are quite effortful and stressed

Skeptical of anything that counteracts

All assumptions that you’ve set like cataracts

Try to relax

There’s people right here on the earth who care about you

And that makes everything harder because you will it to be so

There’s millions of different worlds lightyears from this one

While you guard yourself from having fun

What do you think they’re doing there?

Do you even care?

Back when I lived in a midwestern state

Blizzards and blistering cold lent permission

Not to go

You can’t do much when it’s 8 below

The sun’s down early if it comes up at all

It’s understood you’re not alone

City bus lines are crowded and complicated

Laptops glow and everyone’s suntan’s faded

But in California what are you supposed to do

Besides use your own neuroticism as an excuse?

I could be cruising Route 1 or staring at the Golden Gate Bridge

But I’m bleaching all my countertops instead

There’s plenty of cities and towns here

All different and they’re beautiful

As the Redwood Forest, the Gulf Stream waters, and you

Now we commence the convincing

The staggeringly difficult part

That this all has just got to be true

True for me, too

Gisteren liep ik naar buiten

Er stond iemand geparkeerd bij het licht

In een Camaro-cabriolet

Dus liep ik meteen weer naar binnen

Opende de deur van mijn appartement

Even vervelend als voorheen

En ik realiseerde me

Dit is mijn leven

Op een dag is het voorbij

Ik zal het hebben overleefd

Honderd jaar 'Morgen ga ik het goed doen'

Heb je wel eens om je heen gekeken?

Keek jezelf op en keek naar beneden

En dacht "Shit."

Als iemand die zichzelf voordoet als moeiteloos

Je bent echt heel inspannend en gestrest

Sceptisch over alles wat tegenwerkt

Alle aannames die je hebt ingesteld, zoals staar

Probeer te ontspannen

Er zijn mensen hier op aarde die om je geven

En dat maakt alles moeilijker omdat je wilt dat het zo is

Er zijn miljoenen verschillende werelden lichtjaren verwijderd van deze

Terwijl je jezelf behoedt voor plezier

Wat denk je dat ze daar doen?

Maakt het je eigenlijk uit?

Toen ik nog in een staat in het Midwesten woonde

Blizzards en zinderende kou leenden toestemming

Niet gaan

Je kunt niet veel doen als de 8 lager is

De zon gaat vroeg onder als hij al opkomt

Het is duidelijk dat je niet de enige bent

Stadsbuslijnen zijn druk en ingewikkeld

Laptops gloeien en ieders zonnebrand is vervaagd

Maar wat moet je in Californië doen?

Behalve je eigen neuroticisme als excuus gebruiken?

Ik zou op Route 1 kunnen rijden of naar de Golden Gate Bridge kunnen staren

Maar ik ben in plaats daarvan al mijn werkbladen aan het bleken

Er zijn hier genoeg steden en dorpen

Allemaal anders en ze zijn mooi

Zoals het sequoiabos, het water van de Golfstroom en jij

Nu beginnen we met het overtuigen

Het onthutsend moeilijke deel

Dat dit allemaal gewoon waar moet zijn

Geldt ook voor mij