Daño Colateral - Santa RM

Y llórame cuando sangre mi piel

No hemos nacido para perder

Lo grande del corazón se lleva dentro

No pueden robar mi fe

Y cuando no haya Dios a quien orar

Y cuando las palabras no traigan bondad

La vida tras otro cristal

La suerte a suerte, daño colateral

Su nombre es Consuelo, más consuelo no le queda

Más de ochenta años, blanca cabellera lleva

Tres hijos ya tuvo

Que mantuvo como una mamá soltera

Pero en casa sola y triste, nadie espera

Áspera su vida, su hijo mayor en prisión

Otro se marchó por las vías en un vagón

Y el menor vendía heroína por las esquinas

Pero un día le dejaron tres balas como propina

Trabajo y novelas, la rutina que le agobia

Fuma todo el día, un cáncer la respuesta obvia

La muerte es su fobia, la fe se esfumó

No hay dios al que rece, pese a desesperación

Hoy tocan su puerta, no sabe lo que ha pasado

«Me mandó su hijo y también le mandó un recado»

Ella dijo «Pasa», parecía un chico normal

«(Oye) siéntate y me cuentas, ¿gustas trago de mescal?»

Y llórame cuando sangre mi piel

No hemos nacido para perder

Lo grande del corazón se lleva dentro

No pueden robar mi fe

Y cuando no haya Dios a quien orar

Y cuando las palabras no traigan bondad

La vida tras otro cristal

La suerte a suerte, daño colateral

Su nombre es Ramón, vive solo en un vagón

Nunca conoció a sus padres, la calle es su profesión

Aprendió a robar desde pequeño (desde pequeño)

Su sueño es ser de un barrio peligroso, apodado Sureños

Un día lo citan, le dicen que esto es sencillo

Que vaya y que robe algo que tenga bastante brillo

Le parece fácil y sencilla la misión

Incluso ya tiene entre ojos una mansión

Ya conoce horarios, movimientos de la zona

Pero solo no es tan fácil y ocupa de otra persona

Recurre a su amigo, conoce necesidad

Lo convence y se lanzan para cumplir ese plan

Toman la ganancia y la dividen a mitades

Él le dice «vamos por botellas a unos bares»

En esos momentos un carro casi atropella

Él se queda frío, mientras su amigo la salva a ella

Y llórame cuando sangre mi piel

No hemos nacido para perder

Lo grande del corazón se lleva dentro

No pueden robar mi fe

Y cuando no haya Dios a quien orar

Y cuando las palabras no traigan bondad

La vida tras otro cristal

La suerte a suerte, daño colateral

Penélope soñó con ser feliz desde pequeña

Ella es feliz, entre sus libros siempre sueña

Que tendrá un amor verdadero y será infinito

Pero entre mentes cerradas, eso a veces es delito

Conoció a Vanessa y no sale de su cabeza

Y esa mujer es su mundo, no hay nada más en que piensa

Pero papá le dice que ella es una cerda

Y que Dios va a castigarla y la hace sentir como mierda

La manda a vivir a otra ciudad, con otra gente

Ella conoce a un hombre que la quiere y es decente

Pasan los años y se casan

Pero un amor sincero, por más tiempo nunca pasa

Ella no es feliz, ya no lo soporta

Tiene treinta pastillas, las toma, ya nada importa

Dejó un mensaje de perdón, y se acuesta en la cama

Él se quedará enamorado de un fantasma

Y llórame cuando sangre mi piel

No hemos nacido para perder

Lo grande del corazón se lleva dentro

No pueden robar mi fe

Y cuando no haya Dios a quien orar

Y cuando las palabras no traigan bondad

La vida tras otro cristal

La suerte a suerte, daño colateral

Oye, ahí fuera hay mil historias

Que a veces conocemos desde un ángulo

Hay que verlas desde otro cristal (Daño Colateral)

Hay un daño colateral (daño colateral)

Eh you, son historias incompletas (daño colateral)

Es Matika, Santa RM, Alka Produce, eh you!

(Daño colateral)

Hay un daño colateral (daño colateral)

En huil tegen me als mijn huid bloedt

We zijn niet geboren om te verliezen

De grootsheid van het hart wordt naar binnen gedragen

Ze kunnen mijn geloof niet stelen

En als er geen God is om tot te bidden

En wanneer woorden geen vriendelijkheid brengen

Het leven achter een ander glas

Geluk op geluk, nevenschade

Haar naam is Consuelo, ze heeft geen troost meer

Meer dan tachtig jaar heeft wit haar

Drie kinderen hadden al

Je bleef als een alleenstaande moeder

Maar thuis alleen en verdrietig, niemand wacht

Ruw zijn leven, zijn oudste zoon in de gevangenis

Weer een links op de rails in een wagen

En de minderjarige verkocht heroïne op de straathoeken

Maar op een dag lieten ze hem drie kogels achter als fooi

Werk en romans, de routine die hem overweldigt

Rook de hele dag, kanker het voor de hand liggende antwoord

De dood is zijn fobie, het geloof is weg

Er is geen god tot wie ik bid, ondanks wanhoop

Vandaag kloppen ze op zijn deur, hij weet niet wat er is gebeurd

“Zijn zoon stuurde mij en hij stuurde hem ook een berichtje”

Ze zei "Kom binnen", hij zag eruit als een normale jongen

"(Hey) ga zitten en vertel me, hou je van een shot mescal?"

En huil tegen me als mijn huid bloedt

We zijn niet geboren om te verliezen

De grootsheid van het hart wordt naar binnen gedragen

Ze kunnen mijn geloof niet stelen

En als er geen God is om tot te bidden

En wanneer woorden geen vriendelijkheid brengen

Het leven achter een ander glas

Geluk op geluk, nevenschade

Zijn naam is Ramón, hij woont alleen in een auto

Hij heeft zijn ouders nooit gekend, de straat is zijn beroep

Hij leerde stelen toen hij klein was (sinds hij klein was)

Zijn droom is om uit een gevaarlijke buurt te komen, bijgenaamd Sureños

Op een dag citeren ze hem, ze vertellen hem dat dit eenvoudig is

Laat hem gaan en steel iets dat genoeg glans heeft

De missie lijkt makkelijk en simpel

Hij heeft zelfs een herenhuis tussen zijn ogen

Je kent al schema's, bewegingen van het gebied

Maar het is gewoon niet zo makkelijk en zorgt voor een ander

Hij wendt zich tot zijn vriend, hij weet dat het nodig is

Hij overtuigt hem en ze lanceren om dat plan te vervullen

Ze nemen de winst en delen deze in tweeën

Hij zegt tegen haar: "laten we flessen gaan halen in sommige bars"

Op die momenten reed er bijna een auto over

Hij blijft koud, terwijl zijn vriend haar redt

En huil tegen me als mijn huid bloedt

We zijn niet geboren om te verliezen

De grootsheid van het hart wordt naar binnen gedragen

Ze kunnen mijn geloof niet stelen

En als er geen God is om tot te bidden

En wanneer woorden geen vriendelijkheid brengen

Het leven achter een ander glas

Geluk op geluk, nevenschade

Penelope droomde ervan om gelukkig te zijn sinds ze klein was

Ze is gelukkig, tussen haar boeken droomt ze altijd

Dat je een ware liefde zult hebben en het zal oneindig zijn

Maar tussen gesloten geesten is dat soms een misdaad

Hij ontmoette Vanessa en hij kan niet uit zijn hoofd

En die vrouw is zijn wereld, er is niets anders waar hij aan denkt

Maar papa vertelt haar dat ze een varken is

En dat God haar gaat straffen en haar een rotgevoel geeft

Hij stuurt haar naar een andere stad, met andere mensen

Ze ontmoet een man die van haar houdt en fatsoenlijk is

Jaren gaan voorbij en ze trouwen

Maar een oprechte liefde, want meer tijd gaat nooit voorbij

Ze is niet gelukkig, ze kan het niet meer aan

Hij heeft dertig pillen, hij neemt ze, niets doet er meer toe

Liet een sorry bericht achter, en gaat op het bed liggen

Hij zal verliefd worden op een geest

En huil tegen me als mijn huid bloedt

We zijn niet geboren om te verliezen

De grootsheid van het hart wordt naar binnen gedragen

Ze kunnen mijn geloof niet stelen

En als er geen God is om tot te bidden

En wanneer woorden geen vriendelijkheid brengen

Het leven achter een ander glas

Geluk op geluk, nevenschade

Hé, er zijn duizend verhalen die er zijn

Dat weten we soms vanuit een bepaalde hoek

Je moet ze vanuit een ander glas bekijken (Collateral Damage)

Er is nevenschade (nevenschade)

Eh jij, het zijn onvolledige verhalen (nevenschade)

Het is Matika, Santa RM, Alka Produce, hey jij!

(Bijkomende schade)

Er is nevenschade (nevenschade)