The Game - Roy Harper

There’s an owl in the valley fixing his prey

He’s not counting the tally

It’s down to what comes up before the day

And the trees in the orchard were taken from a narrow view of time

Where the minds of the tortured perpetuated patron saints of crime

Oh civilisation

I can fit into your puzzle but it’s hardly, hardly ever a hold

And I’ll tell you, yeah yeah, tell you the trouble

The habits I’ve got are more than 10.000 years old

And we cannot sell our souls to learning morals

Big brother is no place for us to slide

We cannot live by numbers or on laurels

And hardly on how far from death we hide

And it’s not a case of rampant paranoia

But just an age I’d love to see unborn

Not that I’d be missing playing Goya

More like I feel awkward passing on

Civilisation, civilisation down to my children

Without a question

While the prophets of freedom, battery farming brains for narrow minds

Have decided, yes they decided that meaning is far beyond the lives they left

behind

As two thirds of the population dine

On scraps in shadow lengthening with time

While propaganda spreads the same old theme

You is me and we can change the game, bullshit

Oh but how many times have we written these lines

And delivered these signs and not made it happen

Walking the tightrope of taking our head off

Losing the rhythm, idealising and all criticising

And not realising that we’ve changed and left and we’ve gone

And sad to be leaving the things we believe in but time has a way and we fly

The next age is born and the old hands are gone and done in the wink of an eye

No point in passing bad reason good guessing, no time for massing much more

than can flourish with love

And right now, my darling, I’m lying here dreaming of feeling, no daylight

between us

So wherever you are and whenever I’m there is someplace we’ve got to be ours

Can we right-heartedly stand in this light and see what might turn out to be

crazy enough, enough to be we?

When we’ve had a past sad enough to last for sometime into the future

These storms have torn and true love is alone and the past is almost a failure

Consciences burn in the programme turn, computing the social behaviour

But yoke revolts, the foundation bolts and cries for yet another saviour

And I’d pack my things on a pair of wings and tomorrow I’d be parting

With the summer birds and the winter herds for a place to face a new heart in

But it makes no difference, where I am I’m in the game first hand

There are no certain answers and no time to understand

The rules are set to paradox, coercion and blind faith

The goal’s a changing paradise, a moment out of date

The dream is righteous grandeur fit to flood the universe

The fact is more than meets the eye but less than runs the earth,

running the earth

And the prisoner of the present paces up and down inside his cell

He’s the living replacement, somersaulting from this psychic well

Screaming: 'I'm the sponsor of a hell'

Voices like the sea inside a shell

Telling me I cannot stake a claim

Possession is a clue but not the game

So please leave this world as clean as when you came

So please leave this world as clean as when you came

Please leave this world as clean as when you came

Please leave this world as clean as when you came

Please leave this world as clean as when you came

Er is een uil in de vallei die zijn prooi aan het repareren is

Hij telt het totaal niet

Het hangt af van wat er voor de dag komt

En de bomen in de boomgaard zijn genomen vanuit een beperkt tijdsbeeld

Waar de geesten van de gemartelde bestendigde beschermheiligen van de misdaad

Oh beschaving

Ik pas in je puzzel, maar het is bijna nooit een houvast

En ik zal je vertellen, yeah yeah, vertel je de problemen

De gewoonten die ik heb zijn meer dan 10.000 jaar oud

En we kunnen onze ziel niet verkopen aan het leren van moraal

Big Brother is geen plaats voor ons om te glijden

We kunnen niet leven op basis van cijfers of op lauweren

En nauwelijks op hoe ver van de dood we verbergen

En het is geen geval van ongebreidelde paranoia

Maar gewoon een leeftijd die ik graag ongeboren zou zien

Niet dat ik het zou missen om Goya te spelen

Meer alsof ik me ongemakkelijk voel bij het doorgeven

Beschaving, beschaving tot aan mijn kinderen

Zonder een vraag

Terwijl de profeten van vrijheid, batterij-boerenbrein voor bekrompen geesten

Hebben besloten, ja, ze hebben besloten dat betekenis veel verder gaat dan de levens die ze achterlieten

achter

Aangezien twee derde van de bevolking dineert

Op kladjes in de schaduw die met de tijd langer worden

Terwijl propaganda hetzelfde oude thema verspreidt

Jij bent mij en we kunnen het spel veranderen, bullshit

Oh, maar hoe vaak hebben we deze regels al geschreven?

En bezorgde deze borden en liet het niet gebeuren

Op het slappe koord lopen om ons hoofd eraf te halen

Het ritme verliezen, idealiseren en alle kritiek geven

En niet beseffend dat we zijn veranderd en vertrokken en we zijn gegaan

En triest om de dingen te verlaten waarin we geloven, maar de tijd heeft een manier en we vliegen

Het volgende tijdperk is geboren en de oude rotten zijn weg en in een oogwenk gedaan

Het heeft geen zin om een ​​slechte reden door te geven, goed raden, geen tijd om nog veel meer te verzamelen

dan kan bloeien met liefde

En op dit moment, mijn schat, lig ik hier te dromen van gevoel, geen daglicht

tussen ons

Dus waar je ook bent en wanneer ik er ook ben, er is een plek waar we van ons moeten zijn

Kunnen we oprecht in dit licht staan ​​en zien wat er kan gebeuren?

gek genoeg, genoeg om wij te zijn?

Als we een verleden hebben gehad dat verdrietig genoeg is om nog een tijdje mee te gaan

Deze stormen zijn verscheurd en ware liefde is alleen en het verleden is bijna een mislukking

Geweten branden tijdens het programma, het berekenen van het sociale gedrag

Maar juk komt in opstand, het fundament schiet op en schreeuwt om nog een redder

En ik zou mijn spullen op een paar vleugels pakken en morgen zou ik afscheid nemen

Met de zomervogels en de winterkuddes voor een plek om het hoofd te bieden, een nieuw hart in

Maar het maakt niet uit, waar ik ben, ben ik uit de eerste hand in het spel

Er zijn geen bepaalde antwoorden en geen tijd om het te begrijpen

De regels zijn ingesteld op paradox, dwang en blind vertrouwen

Het doel is een veranderend paradijs, een moment uit de tijd

De droom is een rechtvaardige grootsheid die geschikt is om het heelal te overspoelen

Het feit is meer dan op het eerste gezicht lijkt, maar minder dan de aarde zegt,

de aarde runnen

En de gevangene van het heden loopt op en neer in zijn cel

Hij is de levende vervanger, hij maakt een salto uit deze paranormale bron

Schreeuwen: 'Ik ben de sponsor van een hel'

Stemmen als de zee in een schelp

Me vertellen dat ik geen claim kan indienen

Bezit is een aanwijzing, maar niet het spel

Dus laat deze wereld alsjeblieft net zo schoon achter als toen je kwam

Dus laat deze wereld alsjeblieft net zo schoon achter als toen je kwam

Laat deze wereld alsjeblieft net zo schoon achter als toen je kwam

Laat deze wereld alsjeblieft net zo schoon achter als toen je kwam

Laat deze wereld alsjeblieft net zo schoon achter als toen je kwam