Legend - Roy Harper

I heard the song birds singing in the trees above my bed

In the valley of the shadow of the sea of living dead

I see the same old smells aboard my ship of shapelessness

Meandering suspended in amorphous tastelessness

I hear the happy people striking down their matchless road

The false teeth and the cologne partly sharing half the load

I know I cannot ask them so I leave their eyes to say

I know the way to Mount Street, but I just don’t know the way

I see the hollow buildings hanging in the winter sun

Throwing empty shadows that hide the hollow men

The world just isn’t real it’s built on endless timeless time

On land marks in the desert wastes of multicoloured crime

The maps stuck in the tube trains will tell you where’re you going

They’ll also tell you pratically everything worth knowing

So if anybody asks me I’d say «take a few salt sodas»

If you don’t you stand the dirty chance of dying stone cold sober

And as I hear you breathing life’s last distant compliment

I know I can’t have said much of what I really ment

The sky desolates the sky and the snowflakes face to face

And everything is just everything because everything just is

Ik hoorde de zangvogels zingen in de bomen boven mijn bed

In de vallei van de schaduw van de zee van levende doden

Ik zie dezelfde oude geuren aan boord van mijn schip van vormloosheid

Meanderen opgeschort in amorfe smakeloosheid

Ik hoor de gelukkige mensen hun weergaloze weg bewandelen

De valse tanden en de eau de cologne delen de helft van de lading

Ik weet dat ik het ze niet kan vragen, dus ik laat hun ogen om te zeggen:

Ik weet de weg naar Mount Street, maar ik weet de weg niet

Ik zie de holle gebouwen hangen in de winterzon

Lege schaduwen werpend die de holle mannen verbergen

De wereld is gewoon niet echt, hij is gebouwd op eindeloze tijdloze tijd

Op landmarkeringen in de woestijn van de veelkleurige misdaad

De kaarten die in de metro's zijn geplakt, vertellen je waar je heen gaat

Ze zullen je ook praktisch alles vertellen dat de moeite waard is om te weten

Dus als iemand het me vraagt, zou ik zeggen: "Neem een ​​paar gezouten frisdrank"

Als je dat niet doet, loop je de vuile kans om steenkoud nuchter te sterven

En terwijl ik je het laatste verre compliment van het leven hoor ademen

Ik weet dat ik niet veel kan zeggen van wat ik echt bedoelde

De lucht desolaat de lucht en de sneeuwvlokken staan ​​oog in oog

En alles is gewoon alles omdat alles gewoon is