Duas Taças - Roberta Miranda

Duas taças brindando

A um amor desfeito

Duas violas duetando

A saudade desse grande amor

Os meus olhos buscando

Teus olhos moreno

Se fez tão pequeno

Diante esse sonhador

Uou, uou, iê, iê

É que agora pouco me lembrei

Do simples bilhete que pequei

Que fomos amantes e somente nós

Fomos cúmplices dos nossos lençóis

Fomos tão fiéis, também infiéis

Simplesmente tímidos a situação

É que o coração nos surpreendeu

Você quem voou e quem ficou fui eu

Iê, iê, uou, uou

Você quem voou e quem ficou fui eu

Duas taças trincadas

Choram o meu pranto

Até minha viola não dueta mais

Hoje as cores confundem

Os meus olhos turvos

Hoje eu sei meu amor não me ama mais

Iê, iê, uou, uou é que agora pouco…

Twee glazen roosteren

Naar een gebroken liefde

Twee altviolen duetten

Ik mis deze grote liefde

Mijn ogen zoeken

je donkere ogen

Het werd zo klein

Voor deze dromer

Whoa, whoa, whoa, whoa

Het is alleen dat ik het me nu niet meer herinner

Van het simpele kaartje dat ik heb gezondigd

Dat we geliefden waren en alleen wij

We waren handlangers van onze lakens

We waren zo trouw, ook ontrouw

Gewoon verlegen situatie

Het hart verraste ons gewoon

Jij die vloog en ik was degene die bleef

Hé, hé, ho, hoho

Jij die vloog en ik was degene die bleef

Twee gebarsten glazen

Huil mijn huil

Zelfs mijn altviool duet niet meer

Vandaag verwarren de kleuren

Mijn troebele ogen

Vandaag weet ik dat mijn liefde niet meer van me houdt

Hé, hé, ho, ho, net nu...