Family - Relo

A skull that’s crushed

beneath the boot of a working man.

I watched

from afar where I hadn’t woken yet.

A sour sweat that’s set

around my hair and in my heart.

Today.

A chance to follow

and see what sets us apart.

You take me home in your car.

You drive while I look at the stars

from here in your backseat,

where I don’t dare to make

a sound for fear that you would hear

and leave me alone in the dark.

Tonight it hurts.

I’m hiding, sobbing underneath you stairs.

Muffled

by these cold, thin, six-figure-income walls.

Your kids look so happy to be

alive by a fire and a tree.

And I’m part of your family

whether you know it or not.

I’m glad to live my life

out through a hole in your wall.

Een schedel die is verpletterd

onder de laars van een werkende man.

Ik keek

van ver waar ik nog niet wakker was geworden.

Een zuur zweet dat is gezet

rond mijn haar en in mijn hart.

Vandaag.

Een kans om te volgen

en kijk wat ons onderscheidt.

Je brengt me naar huis in je auto.

Jij rijdt terwijl ik naar de sterren kijk

vanaf hier op je achterbank,

waar ik niet durf te maken

een geluid uit angst dat je het zou horen

en laat me alleen in het donker.

Vanavond doet het pijn.

Ik verstop me, snikkend onder je trap.

Gedempt

door deze koude, dunne muren van zes cijfers.

Je kinderen zien er zo gelukkig uit

levend bij een vuur en een boom.

En ik maak deel uit van je familie

of je het weet of niet.

Ik ben blij dat ik mijn leven leef

naar buiten via een gat in je muur.