Musashi - Rashid

Viva pela espada, morra pela espada

Viva pela espada, morra pela espada

Viva pela espada, morra pela espada

(Musashi)

Filho da guerra, igual Suboi, sem boi nos falante

Dando trabalho tipo Fat Joe no restaurante

Morô, lek?

Noiz é o rap tipo o Sant

Ao contrário dos MC que se enrola mais que o blunt

Musashi com a caneta e folha

Sem perder a substância e ainda furar a bolha

Mas fui ouvir uns rap aí no jet

Vi que a mensagem de vários dura na mente

Tanto quanto um post no Snapchat

É o teste sem escolha ou bravata

Fazendo o olho dos fã brilhar mais que sua prata, cata

Hip Hop é o que guia minha ata

Cês quer ser Montana, mas num conhece nem as lata

Ah, tá!

Se num for real num adianta

Tem duas vidas: a que cês vive e a que cês canta

A minha eu não separo, sem lobby

O que eu canto é tão real que quando eu lanço a bolsa sobe

Cria das batalha, num perde o extinto

O ponteiro ajuda, pique vinho tinto

Num posso perder tempo

Antes que venha um noob que curte xingar no youtube

Mas não diferencia beat e sample

Foi mal, mas é real

Ao rap, eu sou leal mesmo que deixe de ser legal

2010 minha renascença, pique Senegal

Contando a história em clássicos, é nosso madrigal

Respeita o moço, senão é osso

Conheço o fundo do poço, nada no bolso

Tira a corrente do dorso, põe no pescoço

Poder pra eles, colosso, pra nós, alvoroço

Do calabouço eu vim quebrando os fake

Pelo tesouro tipo Nathan Drake

Viram Rashid pensaram que é sheik, mas né não

Minha riqueza é meus passo, tipo break, ramelão

E os cara fala:

«Ah, os rap do Rashid é chato é só bagulho de mensagem

Eu quero é jogo de palavra» Tá de sacanagem?

Num sou de rimar por rimar, titio

Mas rima por rima não tenho culpa se os rap que te intima é vazio

Gratidão aos mestres por mostrar que evoluir

Não só é possível, evoluir é necessário

Encher o seleiro mesmo sem salário

Por que as linha tem que ser de primeira, não de primário

Chamaram nós de moda, subestimaram o dom

Já são dez anos de moda, até nisso nós é bom

Don, expandindo meu trabalho lá pra London

Sem sumir igual aquela marca John John

Leef door het zwaard, sterf door het zwaard

Leef door het zwaard, sterf door het zwaard

Leef door het zwaard, sterf door het zwaard

(Musashi)

Zoon van de oorlog, net als Suboi, zonder os in de speakers

Werken als Fat Joe in het restaurant

Morô, lek?

Noiz is rap zoals Sant

In tegenstelling tot de MC die meer opkrult dan de blunt

Musashi met pen en blad

Zonder de inhoud te verliezen en toch de bubbel te laten barsten

Maar ik ging naar wat rap luisteren op de jet

Ik zag dat de boodschap van meerdere in de geest blijft hangen

Zoveel als een bericht op Snapchat

Het is de test zonder keuze of bravoure

De ogen van fans helderder laten schijnen dan je zilver, cata

Hiphop is de leidraad voor mijn minuten

Je wilt Montana zijn, maar je kent de blikken niet eens

Oh daar!

Als num echt is, heeft het geen zin

Het heeft twee levens: degene die je leeft en degene die je zingt

Ik scheid de mijne niet, zonder een lobby

Wat ik zing is zo echt dat als ik de zak gooi, deze omhoog gaat

Ras van veldslagen, de gedoofde verliest nooit

De aanwijzer helpt bij het hakken van rode wijn

Ik kan geen tijd verspillen

Voordat er een noob langskomt die graag scheldt op youtube

Maar het maakt geen onderscheid tussen beat en sample

Het was slecht, maar het is echt

Ik ben trouw aan rap, ook al is het niet meer cool

2010 mijn renaissance, snoek Senegal

Het verhaal vertellen in klassiekers is ons madrigaal

Respecteer de jongeman, anders is hij bot

Ik weet het dieptepunt, niets in mijn zak

Haal de ketting van je rug, doe hem om je nek

Macht voor hen, kolos, voor ons, opschudding

Vanuit de kerker kwam ik om de valse te breken

Voor schatten zoals Nathan Drake

Ze zagen Rashid, ze dachten dat hij een sjeik was, maar nee

Mijn rijkdom is mijn stap, zoals break, ramelon

En de jongens zeggen:

«Ah, de rap van Rashid is saai, het zijn maar berichten

Wat ik wil is een woordspel» Maak je een grapje?

Ik rijm niet om het rijmen, oom

Maar rijm voor rijm, het is niet mijn schuld als de rap die je intimideert leeg is

Dankbaarheid aan de meesters voor het tonen van die evolutie

Het is niet alleen mogelijk, evolutie is noodzakelijk

Vul het harnas zelfs zonder salaris

Waarom de lijnen eersteklas moeten zijn, niet primair

Ze noemden ons mode, ze onderschatten het geschenk

Het is tien jaar mode geweest, zelfs daar zijn we goed in

Don, mijn werk daar uitbreidend naar Londen

Zonder zo te verdwijnen als dat merk John John