DNA - Rashid

Tá no meu peito, no sangue, na raça

Tá no meu jeito, do bang, da massa

Na graça, e isso não vão me arrancar

Não culpe o mundo

Tô sabendo, nasci das cinzas, pra elas vou voltar

Só me recuso a ficar por lá

Estilo Nausicaa, só pra burlar o senso comum

Denso, pra marcar uma geração, tipo Doom

Somos todos Lupita na capa da People

Ofensa pros bico e madames na lipo

Honesto, onde geral quer ser esperto

Mas quem sobe pelo motivo errado, cai pelo motivo certo

Ok?

Cultivei a ginga no meu Jazz

Do tempo dos meus pais o viés

Hoje tem entrevistas até pra TV, firmeza, nego?

Pra quem mal arrumava uma de emprego

Original do morro, pique Mussum

Pra tirar quem tem fome de mudança do jejum

Sofri e sou free, morô, fi?

E cada frase me retrata, é minha selfie

É isso

Tá no meu peito, no sangue, na raça

Tá no meu jeito, do bang, da massa

Na graça, e isso não vão me arrancar

Não culpe o mundo

Tá no meu peito, no sangue, na raça

Tá no meu jeito, do bang, da massa

Na graça e isso não vão me arrancar

Não culpe o mundo, tá no meu DNA

Vim de onde a esperança dá em pés

E faz de cada um camisa 10

Num mundo tão desigual, nosso riso consterna

A beleza do samba composto com as pernas

A melodia bamba, em campo a fama brava, palma

Choro camba, grito que lava a alma

E a vida Severina, pauleira

Trouxe a poesia mais bonita pra portar nossa bandeira

Somos na prática a ciência de resistir

Pra que não se perca a essência de existir

Nosso canto é pique praga nos pomares

Onde surgirão quantos «Neymares»?

Quantos Palmares?

Populares e o sol à pino

Mas do que nunca desistir, tô sempre insistindo

E nossa matemática irrita o clero

Porque a gente multiplica memo partindo do zero

Tá no meu peito, no sangue, na raça

Tá no meu jeito, do bang, da massa

Na graça, e isso não vão me arrancar

Não culpe o mundo

Tá no meu peito, no sangue, na raça

Tá no meu jeito, do bang, da massa

Na graça e isso não vão me arrancar

Não culpe o mundo, tá no meu DNA!

Ser tradição igual a Lapa

Vou marcar minha quebrada no seu mapa, tendeu rapa?

Devagarin', no sapatin'

Porque minha revolução começa em mim

Com a capacidade de subir um castelo a partir dos madeirite

Desde 90 e poucos somos dinamite

Meu povo luta a gerações febris

Disso eu sou fruto, mas também sou raiz

Aí, é nossa terra à vista

Bela como essa gente otimista

De garra, de força que é barra na pista

E quem não enxerga isso precisa urgentemente de um oculista

Tá no meu peito, no sangue, na raça

Tá no meu jeito, do bang, da massa

Na graça e isso não vão me arrancar

Não culpe o mundo, tá no meu DNA

Het zit in mijn borst, in mijn bloed, in mijn ras

Het is mijn manier, de knal, het deeg

In gratie, en dat zal me niet afzetten

Geef niet de wereld de schuld

Ik weet het, ik ben uit de as geboren, ik zal naar hen terugkeren

Ik weiger gewoon om daar te blijven

Nausicaa-stijl, gewoon om het gezond verstand voor de gek te houden

Dense, om een ​​generatie te markeren, zoals Doom

We zijn allemaal Lupita op de cover van People

Belediging voor tepels en dames in lipo

Eerlijk, waar generaal slim wil zijn

Maar wie opstaat om de verkeerde reden, valt om de juiste reden

OKÉ?

Ik heb de ginga gekweekt in mijn Jazz

Uit de tijd van mijn ouders de vooringenomenheid

Tegenwoordig zijn er zelfs interviews voor tv, stevigheid, ontkennen?

Voor wie amper een baan kon vinden

Oorspronkelijk van de heuvel, pique Mussum

Om degenen die honger hebben naar verandering van het vasten te halen

Ik heb geleden en ben vrij, morô, fi?

En elke zin portretteert mij, het is mijn selfie

Dat is het

Het zit in mijn borst, in mijn bloed, in mijn ras

Het is mijn manier, de knal, het deeg

In gratie, en dat zal me niet afzetten

Geef niet de wereld de schuld

Het zit in mijn borst, in mijn bloed, in mijn ras

Het is mijn manier, de knal, het deeg

In genade en dit zal me niet afzetten

Geef niet de wereld de schuld, het zit in mijn DNA

Ik kwam van waar hoop ontstaat

En het maakt elk shirt nummer 10

In zo'n ongelijke wereld ontzet ons gelach

De schoonheid van samba gecomponeerd met de benen

De wankele melodie, in het veld de dappere roem, palm

Ik huil, huil dat wast de ziel

En het leven Severina, pauleira

Ik heb de mooiste poëzie meegenomen om onze vlag te dragen

In de praktijk zijn we de wetenschap van het verzet

Zodat de essentie van het bestaan ​​niet verloren gaat

Ons lied is pique pest in boomgaarden

Waar zullen hoeveel «Neymares» verschijnen?

Hoeveel Palmares?

Populair en de zon

Maar dan ooit opgeven, sta ik altijd aan

En onze wiskunde irriteert de geestelijkheid

Omdat we memo vermenigvuldigen vanaf nul

Het zit in mijn borst, in mijn bloed, in mijn ras

Het is mijn manier, de knal, het deeg

In gratie, en dat zal me niet afzetten

Geef niet de wereld de schuld

Het zit in mijn borst, in mijn bloed, in mijn ras

Het is mijn manier, de knal, het deeg

In genade en dit zal me niet afzetten

Geef niet de wereld de schuld, het zit in mijn DNA!

Wees traditie zoals Lapa

Ik ga mijn ravijn op je kaart markeren, oké?

Devagarin', geen sapatin'

Omdat mijn revolutie bij mij begint

Met de mogelijkheid om vanaf de madeirite een kasteel te beklimmen

Sinds de jaren 90 zijn we dynamiet

Mijn volk vecht tegen koortsachtige generaties

Ik ben de vrucht hiervan, maar ik ben ook de wortel

Daar is ons land in zicht

Prachtig zoals deze optimistische mensen

Van klauw, van kracht die een balk op de baan is

En wie dit niet ziet, heeft dringend een opticien nodig

Het zit in mijn borst, in mijn bloed, in mijn ras

Het is mijn manier, de knal, het deeg

In genade en dit zal me niet afzetten

Geef niet de wereld de schuld, het zit in mijn DNA