Dama de Branco - Rashid

A noite cai silenciosa, sem cerimônia como de costume

Seu perfume, barato, glamourosa, de fato

Impiedosa, vítima do acaso, é mato

Com seus prazeres que matam a longo prazo

Divas de pedra e pó na lida

Como flores de plastico nunca morrem, porém nunca tiveram vida

Te deram vida?

Não, supostamente asas

Que tiram do chão, mas não te levarão pra casa

Ela abraça e confunde sem dó

Na praça o desfile comum de menor

Na caça o libido, sandália, vestido

Erguido por damas de sonhos e só

No sereno das avenida

Uma viagem irreal, muito provavelmente só de ida

E coragem condicional te ensina

Uma sensação que chega a parecer tristeza, mas é só cocaína

Produzi, embrulhei, dividi, carreguei

Te vendi, faturei, e…

Consegui, te ganhei, iludi, conquistei

Te prendi, te peguei, fi

Mais uma dose desce como gelo

Lhe aquece nesse descabelo

Frio, entre olhares de nojo e zelo

Um apelo no deserto

Tudo por uma volta ao passado ou só alguém que queira tê-lo perto

E bem, cê vê, sem ver

Perdeu tudo que tinha, hoje rouba frentinha de Toca CD

Pra vender e escapar do açoite

E trocar por mulheres na noite

Suór de mulheres da noite

Podia…

Mas essa nóia parece ser bem maior quando se tá com a barriga vazia

Olhos vermelhos, sede não para

Madrugadas são escuras, mas sua realidade é clara

Se depara com o fim, encara

E prepara mais uma e estica pra saciar sua tara

Assasinar a seara, a última não te levou?

Talvez essa se dê ao trabalho, então enfia a cara

De nacht valt stil, zonder ceremonie zoals gewoonlijk

Je parfum, goedkoop, glamoureus inderdaad

Genadeloos, een slachtoffer van toeval, het is onkruid

Met zijn genoegens die op de lange termijn dodelijk zijn

Diva's van steen en stof in de strijd

Hoe plastic bloemen nooit doodgaan, maar nooit leven hebben gehad

Hebben ze je leven gegeven?

Nee, zogenaamd vleugels

Dat brengt je van de grond, maar ze brengen je niet naar huis

Ze omhelst en verwart meedogenloos

Op het plein, de gemeenschappelijke parade van minderjarigen

Bij het nastreven van libido, sandalen, kleding

Opgericht door dames van dromen en alleen

In de rust van de lanen

Een onwerkelijke reis, hoogstwaarschijnlijk een enkele reis

En voorwaardelijke moed leert je

Een gevoel dat lijkt op verdriet, maar het is gewoon cocaïne

Geproduceerd, verpakt, verdeeld, gedragen

Ik heb je verkocht, gefactureerd en...

Ik heb het, ik heb je verslagen, ik heb je bedrogen, ik heb overwonnen

Ik hield je vast, ik ving je op, fi

Nog een schot gaat als ijs naar beneden

Warmt je op in deze puinhoop

Koud, tussen blikken van walging en ijver

Een oproep in de woestijn

Allemaal voor een terugkeer naar het verleden of gewoon iemand die dicht bij je wil zijn

En tja, zie je, zonder te zien

Hij verloor alles wat hij had, vandaag steelt hij een cd-speler

Om te verkopen en aan de plaag te ontsnappen

En 's nachts ruilen voor vrouwen

Nachtelijk dameszweet

Kon…

Maar deze overlast lijkt veel groter als je een lege buik hebt

Rode ogen, de dorst stopt niet

Dawns zijn donker, maar je realiteit is duidelijk

Als je het einde onder ogen ziet, zie het dan onder ogen

En bereid nog een stuk voor om je trek te stillen

De oogst vermoorden, heeft de laatste je niet meegenomen?

Misschien neemt deze de moeite, dus blijf erbij