Unscripted Moment - Propagandhi

We describe the sensation

As a tearing in our chests and there is

A quality in Freiburg’s father’s

Post-war wail that reaches

Through the world’s worst speakers

And beseeches

Anyone who happens by

On their way to somewhere else

Clicking through the endless screens

For the garbage on the shelves

Reflections of ourselves

To consider the cost of all this shit we seem to think

Will fill our perforated souls

We’re more hole than human being

Can’t wash away that stink

13 billion years in the making

A live, unfiltered moment

An unscripted encroachment

Upon the province of routine evil

Of all-too-human people

So pious, so peaceful

So quick to turn on you

Thought I was fucking outta here

Two middle fingers in the air

Then like a mile-wide meteor

He came crashing through my door

That’s just how it goes

And everybody knows

Ain’t too much can be done

All the avarice and greed

And puny human hatreds

That dare to come between two human hearts

I try not to live in fear

I’m truly grateful

For every happy moment here

Upstairs I hear her voice

She’s softly singing

To him and I come undone

Something wicked this way comes

That’s just how it goes

And everybody knows

Ain’t too much can be done

We beschrijven de sensatie

Als een scheur in onze borst en er is

Een kwaliteit van de vader van Freiburg

Naoorlogs gejammer dat bereikt

Door de slechtste sprekers ter wereld

en smeekt

Iedereen die gebeurt door

Op weg naar ergens anders

Door de eindeloze schermen klikken

Voor het afval in de schappen

Reflecties van onszelf

Als we kijken naar de kosten van al deze shit, lijken we te denken:

Zal onze geperforeerde zielen vullen

We zijn meer een gat dan een mens

Kan die stank niet wegwassen

13 miljard jaar in de maak

Een live, ongefilterd moment

Een inbreuk zonder script

Op de provincie van het routinematige kwaad

Van al te menselijke mensen

Zo vroom, zo vredig

Dus snel om je aan te zetten

Dacht dat ik hier weg was

Twee middelvingers in de lucht

Dan als een mijl brede meteoor

Hij kwam door mijn deur binnenstormen

Dat is gewoon hoe het gaat

En iedereen weet het

Er kan niet te veel worden gedaan

Alle hebzucht en hebzucht

En nietige menselijke haat

Die tussen twee mensenharten durven komen

Ik probeer niet in angst te leven

Ik ben echt dankbaar

Voor elk gelukkig moment hier

Boven hoor ik haar stem

Ze zingt zachtjes

Aan hem en ik kom ongedaan gemaakt

Er komt iets slechts deze kant op

Dat is gewoon hoe het gaat

En iedereen weet het

Er kan niet te veel worden gedaan