Kilometertief - Perez

Ein letzter Akkord, Bullauge im Blick

Nasses Shirt, menschenleer, an die Reling gedrückt

Eine letzte Welle geht nach vorn und zurück

Wo sind die Hände, gleiches Ende, das hier nimmst du noch mit

Dass du das Atmen nicht vergisst zwischen Nebel und Licht

Greifst im Gedränge der Menge nach Händen und findest sie nicht

Where is my mind

Da wo die Welle dich bricht

Da geht dein Kopf zugrund mit dem sinkenden Schiff

Halt, atmn, warten während andere erstarren

Und im Auge des Orkans, Stille

Gläserner Zweifel aber eiserner Wille

Sinkst du ein' Kilometer tief

Vergisst nie dass es die Oberfläche gibt

Wenn du dich in den Fluten verliebst

Lehn dich zurück, lass es passieren

Sinkst du ein' Kilometer tief

Vergisst nie dass es die Oberfläche gibt

Wenn du dich in den Fluten verliebst

Lehn dich zurück, lass es passieren

Nein, so war das ja nun wirklich nicht geplant

Normalerweise sieht man dich mit Steuer in der Hand

Aus Angst deine Fassung zu verlieren

Verdammt, du bist nun mal ein Mensch der kontrolliert

Nur nichts falsches sagen, sonst gehst du noch baden

Und die Raben haben Tage, wa-wieder was am Haken

Bisschen geiern, und warten auf die Ruhe nach dem Sturm

Und da musst du beweisen, bist du Fisch oder der Wurm

Halt, atmen, warten während andere erstarren

Und im Auge des Orkans, Stille

Gläserner Zweifel aber eiserner Wille

(Sinkst du ein' Kilometer tief

Vergisst nie dass es die Oberfläche gibt

Wenn du dich in den Fluten verliebst

Lehn dich zurück, lass es passieren)

Sinkst du ein' Kilometer tief

Vergisst nie dass es die Oberfläche gibt

Wenn du dich in den Fluten verliebst

Lehn dich zurück, lass es passieren

Sinkst du ein' Kilometer tief

Vergisst nie dass es die Oberfläche gibt

Wenn du dich in den Fluten verliebst

Lehn dich zurück, lass es passieren

Sinkst du ein' Kilometer tief

Vergisst nie dass es die Oberfläche gibt

Wenn du dich in den Fluten verliebst

Lehn dich zurück, lass es passieren

Nog een laatste akkoord, patrijspoort in zicht

Nat shirt, verlaten, tegen de reling gedrukt

Een laatste golf gaat vooruit en achteruit

Waar zijn de handen, hetzelfde einde, neem dit mee

Dat je niet vergeet te ademen tussen mist en licht

Je grijpt je handen in de menigte en kan ze niet vinden

Waar is mijn geest

Waar de golf je breekt

Dan vergaat je hoofd met het zinkende schip

Houd, adem, wacht terwijl anderen bevriezen

En in het oog van de orkaan, stilte

Transparante twijfel maar ijzer wil

Je zinkt een kilometer diep

Vergeet nooit dat er een oppervlak is

Wanneer je verliefd wordt in de overstromingen

Leun achterover, laat het gebeuren

Je zinkt een kilometer diep

Vergeet nooit dat er een oppervlak is

Wanneer je verliefd wordt in de overstromingen

Leun achterover, laat het gebeuren

Nee, zo was het echt niet gepland

Je wordt meestal gezien met het stuur in de hand

Uit angst om je kalmte te verliezen

Verdomme, je bent een controlerend persoon

Zeg gewoon niets verkeerd, anders ga je zwemmen

En de raven hebben dagen, wa-weer iets aan de haak

Een kleine gier, wachtend op de rust na de storm

En dan moet je bewijzen of je een vis of een worm bent

Houd, adem, wacht terwijl anderen bevriezen

En in het oog van de orkaan, stilte

Transparante twijfel maar ijzer wil

(Als je een kilometer diep zinkt)

Vergeet nooit dat er een oppervlak is

Wanneer je verliefd wordt in de overstromingen

Leun achterover, laat het gebeuren)

Je zinkt een kilometer diep

Vergeet nooit dat er een oppervlak is

Wanneer je verliefd wordt in de overstromingen

Leun achterover, laat het gebeuren

Je zinkt een kilometer diep

Vergeet nooit dat er een oppervlak is

Wanneer je verliefd wordt in de overstromingen

Leun achterover, laat het gebeuren

Je zinkt een kilometer diep

Vergeet nooit dat er een oppervlak is

Wanneer je verliefd wordt in de overstromingen

Leun achterover, laat het gebeuren